Sneek 1 KAMPIOEN 3^e klasse A!

Wat al een poosje in de lucht hing is het afgelopen zaterdag dan toch gebeurt! Onze schaakclub is voor het eerst in haar bestaan landelijk gepromoveerd van de derde klasse naar de tweede klasse landelijk! Een historisch succes voor onze club. Eerder is onze club al eens uitgekomen in de tweede klasse landelijk maar toen bestond derde klasse nog niet. Daarom is dit succes eentje om in te lijsten.

Is het allemaal aan komen waaien? Nee, uiteraard niet. De kracht zat hem in de teamspirit dit jaar.  Het zat goed tussen de oren. Ontspannen, doch strijdend voor ieder punt. En elkaars ruggen rechten na een tegenslag, neem bijvoorbeeld het geflatteerde verlies in de eerste ronde tegen Emanuel Lasker. Sneek was op papier qua gemiddelde rating de sterkste van de poule. Maar ja papier is nog geen praktijk, en het moest allemaal nog maar even gebeuren. Voor mijn eigen gevoel hadden we een goed team, en iedereen die in het eerste speelde ook daadwerkelijk in het eerste thuis hoorde. En dat gevoel werd ook zeker gedeeld door andere teamgenoten en dat bracht rust en  dus het broodnodige vertrouwen in elkaar.

(foto door Harry Gielen, klik thumbnail voor vergroting)

Een winnend team heeft ook wel eens mazzel. Alle spelers waren het wel over eens dat de winst op Philidor Leeuwarden  in de vierde ronde wel eens de cruciale rol in de competitie gespeeld zou kunnen hebben. Vooral de partij van schrijver dezes had daarin een beslissende factor. De onderstaande stelling is uit deze wedstrijd, ik was als laatste bezig en de stand was 4 – 3 voor Sneek, en nog een halfje nodig. Ik had hier wit aan bord 3 tegen Rein de Boer.

Slot van partij ging als volgt 50…,Db5? (50…,Tc7 en zwart heeft groot voordeel) 51.De3,a5 52.Tc5,Db4 53.Txb2!!,Dxb2 54.Txa5,Kb8 55.De8+,Kc7 56.De7+, Kc8 57.De8+ en remise. En de vreugde was groot bij de onzen.

Een ander belangrijk punt in de competitie was het teleurstellende gelijkspel tegen Groningen 3, waardoor concurrenten als Spassky’s en Almere en Emanuel Lasker weer dichterbij konden komen, en al dan niet de koppositie over zou nemen van Sneek. Jan had de sleutel tot de overwinning in handen. Echter liet hij zich matzetten door zijn tegenstander, die zo’n beetje de halve wedstrijd in tijdnood beleefd had.

1.De4+ (gevolgd door meerdere dameschaakjes)  zou remise veiliggesteld hebben en de overwinning voor Sneek binnen gesleept hebben. Echter Jan koos voor 1.Dxe5?? waarna 1….,Da1# de Sneekers gevoelsmatig met de 4-4 met lege handen naar huis gingen. Ware het niet dat er die ronde wel HELE gekke dingen gebeurde in die ronde: alle concurrenten lieten punten liggen!

Overall gezien, kunnen we spreken van een zeer goed gelopen seizoen, eigenlijk ging het achteraf toch best makkelijk. We waren erg te spreken over de overwinningen. Op een rijtje niet in juiste volgorde:

Het Talenten Team (Unitas 3) want wat worden die lui goed!

Zeist die niet op volle oorlogsterkte naar Sneek gekomen waren

Spassky’s, bij 4-3 bij een remiseaanbod Sybrand: “Ik speel nog even door!”

Schaakwoude, 1-7! Erg prettig zo’n overwinning na nipte nederlaag tegen Lasker.

Philidor 3,5-4,5. Mentale opsteker

Haren 2 6,5-1,5! Lekker hoor, goed voor de bordpunten

Almere 4,5-3,5. Achteraf niet eens nodig geweest om te winnen, maar wel lekker om hiermee in de eindstandnummer 2 op 3 Matchpunten gezet te hebben!

EindStand Klasse 3A Mp

1 Sneek          15 45

------------------------

2 Spassky's       12 39½

3 Unitas 3        12 38

4 Emanuel Lasker  11 39

5 Zeist            9 38½

6 Almere           9 35

7 Philidor 1847 2  8 35½

8 Schaakwoude      7 32½

------------------------

9 Groningen 3      5 33½

10 Haren 2         2 23½

Prachtig resultaat, overtuigend kampioen geworden. Gemiddelde ongeveer 5 bordpunten per wedstrijd is zowaar niet slecht en 15 van de 18 matchpunten binnenslepen liegt er ook niet om!

Nu dus vooruit kijken naar volgend jaar, 2^de klasse. Goede reclame voor onze club! Ik neem aan dat handhaving eerst een goed doel zal zijn. Eventuele versterkingen voor het eerste team is natuurlijk nooit een overbodige luxe. Ik zeg hiermee niet dat we ons met huidig team niet zouden kunnen handhaven, maar het is natuurlijk altijd meegenomen. We zullen zien wat er op ons pad komt volgend jaar. Het zal zeker niet makkelijk worden, maar wat kan ons dat nu schelen, we zijn nu kampioen en we hebben alle recht daar lekker van te genieten!

Tot slot wil ik graag het eerste team ook bedanken voor dit resultaat en al hun inzet en ijver en gezelligheid en hun teamgeest: Johnny, Tjitze, Wytse, Han, Anne, Tinus, Dick, Wim, Douwe, Sybrand, Jan (en ikzelf?)  Goed gedaan boys!

U snapt dat we reikhalzend naar de prijsuitreiking uitkeken, om de zwaar bevochten beker in ontvangst te mogen nemen! Christian

De laatste ronde vond zoals de traditie betaamd op een zaterdag in ’t Kalverdijkje te Leeuwarden plaats, een leuke en gezellige manier om het seizoen te besluiten.

 (jeugdige slotborden bij Sneek 3, bron Philidor 1847 en hier een aantal van Martin Zijlstra)

Voor ons begon dit duel met een tegenvaller. De kersverse nummer 2 van Nederland bij de jeugd  in de leeftijdsklasse E, Anna Maja (7), liet zich in de luren leggen door haar tegenstander. Haar sluwe tegenstander sloeg een stuk die niet teruggenomen mocht worden vanwege mat op de onderste rij.

De stand werd op magistrale wijze gelijkgetrokken door onze andere dame in ons gezelschap Renske (3). Zij overrompelde haar tegenstander met een prima aanval op de koning. Mat werd het niet maar wel een stuk en omdat ook de dame verovert dreigde te worden gaf haar tegenstander op.

Invaller Wytze (5) was weer ouderwets bezig. Snel alles afruilen en in een aan alle kanten remiseachtig eindspel verzanden, aldus.

Selwin (6) werd compleet vastgezet. Toen hij zich daar aan wilde onttrekken met een pionoffer deed juist de vrije pion van zijn tegenstander hen de das om.

Gelukkig was daar nog Coos (8), die wederom voor een gelijke tussenstand zorgde. Eerst ruilden zij van alles af, Coos ging er eens goed voor zitten en veroverde pardoes een stuk en dit leverde hem het volle punt op. Hierdoor eindigde Coos zeer verdienstelijk met een 50% score in de promotieklasse.

Erwin (2) had weer een mooie partij, toch moest hij toezien hoe zijn tegenstander iets handiger opereerde en meer voordeel uit de stelling wist te peuren. Hierdoor kwam DSC aan 3,5 punt en was degradatie voor ons reeds een feit.

Frits (4) had een remiseaanbod geweigerd (de stand was toen nog 2,5-2,5) en wist door handig te manoeuvreren met zijn witte loper een pion te winnen. Het eindspel maakte hij vervolgens bekwaam af.

Aan Joe (1) de eer om nog een punt of een overwinning eruit te slepen. Hij wist het lang vol te houden, maar moest in het eindspel toch in zijn nederlaag berusten.

Eindstand 4,5–3,5 in het voordeel van DSC. Volgend jaar gaat het Volendam van het Friese schaken het weer proberen in de eerste klasse.

Kijk hier voor de eindstand en andere zaken over dit seizoen

Het was net als vorig jaar een plezierig evenement. Je kwam allerlei “oude” bekenden tegen. Voor Sneek 2 stond er niets meer op het spel, alleen misschien de eer. Sneek 3 kon op papier degradatie nog net ontlopen. Dat mislukte helaas door de (kleine) nederlaag tegen DSC uit Drachten.

(Wim won bijna, bron Philidor 1847, Martin Zijlstra schoot er ook de nodige)

Misschien is het beter zo. Met Sneek1 in de 2e klasse KNSB (hopelijk) en 2 teams in de promotieklasse is het een heel karwei om steeds het best mogelijke team op te stellen. We hebben een aantal talentvolle jeugdspelers die nu een betere kans hebben een vaste plaats in een team te krijgen.

Sneek 2 verloor met grote cijfers van DTK, de grote favoriet met 3 zeer sterke spelers aan de topborden. We waren bij voorbaat al kansloos dachten we, vandaar die grote nederlaag denk ik. Eén van de weinigen die zich daar niets van aantrok was

Wim, die de zeer sterke de Vrieze oprolde met origineel spel. Dat hij de partij niet won was mede veroorzaakt door tijdnood.  

Douwe kwam in actie tegen Jeroen Weggen. Het werd een partij waar Douwe in een voor hem zeer vervelend systeem (ik zal dat niet verklappen anders speelt iedereen dat straks tegen hem) terecht kwam. Achteraf bleek het 15 zetten lang theorie te zijn. Op een gegeven moment kon hij afwikkelen naar een bijna gelijkstaand eindspel. Maar een “kleine” slordigheid kostte hem een paar zetten later meteen de partij.

Naast Douwe speelde Sybrand een woeste partij tegen de geduchte Bruno Jelic, hij vloog Bruno onmiddellijk naar de keel met origineel spel. Hij offerde meteen in de opening al een paard. Het zag er in mijn ogen zeer kansrijk uit, maar dit was alleen schijn. Bruno bleef koel en wist de witte aanvalskansen in te dammen. Na een slordigheid van Sybrand was de partij meteen uit.

Invaller Julius maalt nooit over een paar honderd ratingpunten minder. Met zijn aanvallende spel hield hij knap remise, misschien had hij zelfs moeten winnen. Eigenlijk wordt dat wel verwacht van betaalde spelers!

Dirk Meijer moest ook optornen tegen 300 rating meer. Geen schande om dan te verliezen.

Jouke had hetzelfde probleem. Hij kreeg een enorme aanval over zich heen die niet te stuiten was.

Ger was de enige die een tegenstander had die een lagere rating had. Na zijn nul is dat waarschijnlijk nu ook rechtgezet.

Wytse klaagde de hele middag dat hij slecht stond, maar uiteindelijk behaalde hij toch remise.)

Kijk hier voor de eindstand en andere wetenswaardigheden

Ja, dat waren we al, maar nu ziet het er echt goed uit! Spassky’s , toch de naaste concurrent, werd op bloedstollende manier verslagen. De Groningers gingen voor lijfsbehoud in de 3e klasse dit seizoen, zo deelde de wedstrijdleider vooraf mee. Gefeliciteerd! Deze wedstrijd werd als een bonus gezien.

We lieten ons geen zand in de ogen strooien en bij Sneek bleven de koppies strak.

Anne was als eerste uit. Het loperpaar is hem niet heilig. Centrum pakken en doordrukken leverde een stimulerend punt op voor de rest van het team. Dat was rechts van mij.

Aan de linkerzijde was Sybrand (invaller) met een heel vaag potje bezig. Niet rokeren , en de h pion naar voren. Dat is zo’n beetje zijn speelstijl. “Ik heb wel eens geprobeerd een positioneel gezonde partij te spelen, maar werd er dan netjes afgeduwd.” zo liet hij mij op de heenreis weten Ik volgde de partij met een argusoog.

Johnny moest het opnemen tegen de topscorer in de 3e klasse A. Deze gaf geen kansen weg en strafte een onnauwkeurigheid gedegen af.

Ook Tjitze had niet veel in de melk te brokkelen tegen het London-systeem van zijn tegenstander.

Han had kansen gemist en moest via eeuwig schaak genoegen nemen met remise.

Daar stond tegenover dat ik een partij die niet veel meer beloofde dan een benauwde puntendeling, via een taktische wending kon doen omslaan in een overwinning.

Chris wist na een Maroczy –Siciliaan zijn stukken bijtijds op goede velden te zetten en in de tijdnoodfase definitief toe te slaan.

Het werd tijd om de balans op te maken.

3½-2½ voorsprong en Jan en Sybrand nog bezig. Sybrand had zich met zijn frisse aanpak langzamerhand in een positionele puinhoop gewerkt ( Het deed zeer aan het argusoog) en Jan was verwikkeld in een paard -loper-eindspel met nog flink wat pionnen op het bord. Dat een gewonnen stelling niet altijd eenvoudig wint bleek wel weer eens, want na een aan mijn oog ontrokken fase wist Sybrand tot onze grote opluchting een remiseachtig toreneindspel te bereiken.

Ook Jan kreeg te maken met het winnen van een gewonnen stelling. Toen de lichte stukken werden geruild ontstond er een interessant pionneneindspel. Er werd driftig gespeculeerd over de winstvoering en Jan leek het correct uit te spelen. We zouden de wedstrijd toch nog vrij eenvoudig winnen, ongeacht het resultaat van Sybrand.

Jan had echter ook de werkbladen doorbraak en wedren even niet in de voorbereiding opgenomen en wist koeltjes af te wikkelen naar een remise-dame eindspel. Zuur glimlachend stelde hij dan ook maar remise voor, wat geaccepteerd werd. 4-3 voor ons.

Een forse tegenvaller die gevolgd werd door een meevaller, want Sybrand kreeg ook remise aangeboden! En nadat zelfs ernstige hartpatiënten deze op voorhand beladen wedstrijd ontspannen hadden kunnen volgen sloeg ineens de vlam in de pan met een gedecideerde weigering!!

Tegen alle codes in, ongemotiveerd, waar was teamcaptain Wytse? Hier moet ingegrepen worden! Is er een dokter in de zaal? De toren weggeven, een verloren pionneneindspel,alles was nog mogelijk . Sybrand wat doe je nou? Je zwager (John van der Wiel) heeft dit soort situaties toch wel eens met je besproken?

Sybrand leek te genieten van het feit dat hij na uren somberen ineens aan het roer stond en voerde ferm nog wat zetten uit Gelukkig geen hele slechte en remise werd overeengekomen. De schade bleef zodoende beperkt tot 3 spoedopnames en zwaar alcoholmisbruik.

We konden alvast wat felicitaties in ontvangst nemen want het moet nu raar lopen wil onze enige bedreiger,Lasker, nog roet in het eten en drinken gooien! De organisatie van de feestelijkheden rond het kampioenschap is reeds gestart. Heeft er nog iemand een open bus te leen?

Als hofleverancier van nooddruftige Sneker schaakteams toog ons vermoeide achttal voor de laatste uitwedstrijd naar Workum. De klap kwam hard aan. Met liefst 6½-1½ het vlaggenschip van de Workumers in. Uitgerekend Sybe, die geen invalbeurt op zijn naam had staan, zorgde voor een vol punt. Vergelijk het maar met onze schaatselite. Je zal net een 1000m hebben gereden, moet je een half uur daarna meedoen in de ploegenachtervolging om het 3-tal vol te maken. De uitslag valt te raden. Het ging ongeveer als volgt:

Wytze op bord 5 speelde gewoontegetrouw alsof de duvel hem op de hielen zat. Met een kwal achter dacht hij met zijn dame een pionnetje te winnen. Het veld was echter bestreken door een paard. Wytze vergaloppeerde zich letterlijk door gratis voor niks zijn dame weg te geven.

Volgens eigen zeggen stond kopman Dirk overwegend tegen de sterke Haijtema junior. Dirk had geen idee van de schaakkracht van zijn tegenstander en speelde dan ook lekker onbevangen. Hij vergat echter even een gaatje vrij te maken voor de koning zodat hij volgens jargon pardoes mat achter de paaltjes ging. 2-0.

Steller dezes op zes speelde een prettige Scandinavier met 2 opgerukte pionnen richting koning. Een onoplettendheidje kostte me een paard maar de boertjes voor zijn koning had ik reeds opgepeuzeld. Even later kon ik een kwaliteit terugwinnen en werd het nog razend spannend. Zoals zo vaak vergokte ik me na de tijdcontrole en moest een hopeloos eindspel met een loper minder verdedigen. 3-0

Maurits (8) nam het op tegen Haijtema senior, ook voor geen kleintje vervaard. Nu is Maurits de laatste weken in bloedvorm getuige zijn top tien notering in de onderlinge maar dit baasje was een maatje te groot. Na pionverlies ging hij iets te driest ten aanval wat resulteerde in torenverlies. De ‘ald man’ tikte het vervolgens routineus uit. 4-0.

Ook Maarten op 2 kon het niet bolwerken tegen Pieter de Boer. Met de opmars van respectievelijk 1 en 2 verbonden vrijpionnen richting zijn kant had hij weinig meer in te brengen dan een handdruk ter felicitatie, dan wel opgave. Ergo 5-0. Een drama in pocketformaat tekende zich af.

Jan Hans op vier was weer eens ouderwets aan het ‘skuuven’ maar kon het juiste winstplan niet vinden. Hij deed wel goede zetten maar niet de beste. Restte niets meer dan het verdedigen van een vrijpion van de Workumer. Ook die kwam niet echt verder. Remise derhalve.

Een uitgeruste Sybe (7) is een schaker om rekening mee te houden. In een echte schaakpartij met veel gemanoeuvreer van stukken werd het zijn tegenstander in het verre eindspel te machtig. Een overwinning zo solide als zijn meubels.

Lang leek het er op dat Sake Jan (3) nog een puntje aan ons schamele totaal kon bijvoegen, maar dat was schijn. Een sterk paard verdedigde 3 verbonden vrijpionnen van Sake Jan. Terwijl zijn paard op zijn beurt een verre vrijpion moest stoppen. Die pion werd genomen maar Sake Jan kon niet voorkomen dat aan de andere kant de enig overgebleven pion promoveerde.

Dit debacle heeft verder geen gevolgen maar je goede naam wordt zo wel te grabbel gegooid. In het vervolg moet er maar een leasecontract komen met beperkende voorwaarden. De zaken gaan tenslotte voor het meisje. Sneek II en III kunnen hun eigen boontjes wel doppen. Joe heeft vast nog wel wat talentvolle jeugd in de aanbieding. Anders maar een team minder.

Zij moesten kennelijk eerst wat wennen, maar lieten in deze wedstrijd duidelijk zien waartoe zij in staat zijn.

Joe (1) en Sake Jan (5) kregen allebei een dame op b7 op bezoek. Joe probeerde dit te verdedigen met zijn paarden, maar moest lijdzaam toezien hoe twee centrumpionnen vrij konden oprukken. Een combinatie kostte de loper en Joe was voor zijn doen vroeg klaar.

Anna Maja (7) gaf zoveel druk op de stelling van haar tegenstander, hetgeen ook hem een stuk kostte en trok daarmee de stand gelijk.

Sake Jan liet de dame zijn toren slaan op a8, om deze vervolgens in te sluiten. Zijn tegenstander kreeg hiervoor echter genoeg materiaal voor terug. Die had hij allemaal niet nodig, want het lukte hem op Sake Jan met toren en paard pardoes mat te zetten.

Frits (4) kwam redelijk uit de opening om vervolgens een enorme mispeer te plaatsen wat direct een stuk kostte. Tussenstand 1-3.

Selwin (6) hield zijn tegenstander vanaf het begin in de houdgreep en liet hem nooit meer los.

Renske (3) wimpelde een remiseaanbod af, iets wat associaties opriep met voorgaande partijen die daarna meestal verkeerd afliepen. Maar nu niet! Met prachtige damemanoeuvres veroverde ze de ene na de andere pion. Het was nog even oppassen voor eeuwig schaak, maar nadat ook dat was opgelost was een overwinning haar deel.

Op bord 2 werd door Erwin en zijn tegenstander een prachtige partij neergezet. Helaas trok Erwin aan het kortste eind, maar ik kan me voorstellen dat hij toch zal terugzien op een goed gespeelde partij. Stand 3-4 met de partij aan  bord 8 nog te gaan.

Coos speelde het scherp, zijn aanval leek eerst niet door te slaan, maar foutjes van zijn tegenstander gaven hem nieuwe kansen. Deze greep hij in eerste instantie niet, moest een toren geven tegen een gepromoveerde pion, maar wist de partij om vijf voor twaalf (!) op bewonderenswaardig koele wijze toch in zijn voordeel te beslissen. Hierdoor werd de eindstand dus 4-4.

In de laatste competitieronde moeten we met DSC uitvechten wie er degradeert. Ons voordeel is dat deze wedstrijd op een zaterdag plaatsvindt, iedereen (en vooral onze jeugd) zal uitgeslapen de arena betreden. DSC is gewaarschuwd!

In de promotieklasse kwam Sneek 2 bij de F-Pion (verslagje aldaar) niet verder dan 4-4. DTK won alweer en is reeds verzekerd van het kampioenschap. Proficiat.

Het derde van Sneek pakte z´n eerste puntje door knap Heerenveen op een gelijkspel te houden!

Zij spelen in de laatste ronde uitgerekend nog tegen DSC en zal dan dienen te winnen met minstens 5-3 om zich alsnog te handhaven, al is dat weer afhankelijk van de degradatieregeling (1 of 2)

DTK         6 12  36,5

Philidor 3  6  8  29,5

Sneek 2     6  7  25,5

F-PION      6  7  24

Heerenveen  6  5  22

Emmeloord   6  3  23,5

DSC         6  3  16

Sneek 3     6  1  14

Na de teleurstellende 4-4  tegen Groningen 3 stond iedereen weer op scherp. Vooraf   polste ik Jan Lootsma nog even of hij aan onderste rij-en eeuwig-schaak combinaties had gewerkt. Dit bleek niet het geval , maar je houdt daarmee toch je teamgenoten alert.  Na een kwaliteitsoffer  voor koningsaanval wist hij dan ook fraai het puntje te scoren.

Ook Tjitze herstelde zich na een periode van mindere resultaten . De Pirc  van Bart Romijn (Zo goed Bart!) bleek niet bestand tegen de witte aanvalsdrift.

Zelf speelde ik ook een Pirc tegen de andere Romijn, n.l.:  Kees Romeyn. Inderdaad familie van. (Bart na afloop van de partij: “Tinus, dit is de honderdste keer dat je de naam Romijn verkeerd  op je notatieformulier hebt staan! Mijn verweer was dat ik Romeyn gewoon mooier vind.)  De Pirc hield stand en een blunder in de tijdnoodfase deed weer een punt voor Sneek binnenrollen. Daarmee was het 5-0  want Johnny  (rustige opbouw, degelijk) en Christiaan (chaotisch) hadden inmiddels ook gewonnen. Daarna gebeurde er lange tijd niets  tot Anne , na een moeizame exercitie tegen de Siciliaanse Taimanov eindelijk zijn tegenstander op de knieën kreeg. Dick kwam weer eens niet verder dan remise,te passieve opening , leek me.( Zo krijg je die 1800-jongens er niet onder !) Invaller Douwe liep tegen collega FK-60+ Jan Posch (die toen nog verslagen werd), ook met een Taimanov,  de enige nul op aan het eind van een lange schaakmiddag. Desalniettemin een mooi resultaat voor de Snekers.

Net zoals bij het voetballen kijk je dan even naar het resterende programma. Nog 2  wedstrijden tegen de concurrentie en het talententeam,als medeconcurrent, een “makkelijk” programma. Lasker heeft het iets moeilijker maar doet mee. Twee keer 4-4 moet genoeg zijn.

Leuk die statistieken, maar in de sport is het vechten  voor wat je waard bent,favoriet of niet. En natuurlijk niet verkeerd wisselen!(van zetten}

Tinus.

Als hofleverancier van het 2e en 3e mochten de schakers van ’t vierde zelf aan de bak tegen DSC II uit Drachten, thuis in het genoeglijke ABC. Na een hartelijk welkomstwoord van de voorzitter togen we gebroederlijk en zonder invallers aan de slag. Waar maak je dat nog mee.

Een mazzeltje hadden we al in de knip, omdat Jan Hans’ tegenstander niet op kwam dagen was het eerste punt binnen. Jan Hans bood sportief aan om de borden te volgen en mij voldoende copy te verschaffen voor weer een prachtstukje. Waarvoor driewerf hulde.

Maurits op 8 was reeds na de teampursuit in Workum warmgedraaid en liet er geen gras over groeien. Volgens mijn boekhouder had hij op de 10e zet respectievelijk  een aanval op de dame, gevolgd door pionwinst, stukverlies en een matdreiging. Tel uit je winst, 2-0.

Dirk op het eerste bord had een ‘drege’ avond met veel druk naar voren van zijn tegenstander hetgeen tot stukverlies leidde met een onhoudbare stelling tot gevolg, ergo 2-1.

Wat ik mag begrijpen uit de overlevering had Wytze (6) eerst pionwinst gevolgd door een aftrekschaak wat een kwal opleverde. Daarna 2 vrijpionnen, torenwinst en tot slot een reguliere winst. Gewonnen dus, 3-1 derhalve.

Drachten maakte de aansluitingstreffer door een uitglijder van Maarten op bord twee. Na een paardvork op de koning en dame in een lastig te verdedigen stelling gaf hij er de brui aan. Geheel tegen zijn gewoonte kon hij daarna op zijn gemak de rest van de partijen volgen.

Sybe speelde een evenwichtige (saaie?) partij volgens de Bert-de-Vries-methode. Dat wil zeggen de loper op b2 geposteerd. Volgens JH was de partij na 25 zetten nog in evenwicht. Ik hoorde achter me Sybe iets van een remisevoorstel mompelen. Zijn tegenstander was bepaald niet op oorlogspad wat resulteerde in een fraaie 3½-1½ voorsprong.

Ondergetekende (7) moest tegen dhr. Veljkovic die baalde dat er geen belettering op de borden stond. Hij opende dan ook ‘per ongeluk’ met e4 i.p.v. d4. Ik vond het wel best en gaf hem na deze valse start een herkansing. Ondanks zijn dyslexie was het zeker geen beroerde schaker die in een scherpe stelling na het nodige geruil snel 2 pionnen won. Na een niet onverdienstelijke combinatie mijnerzijds moest hij zijn dame geven om niet mat te gaan. Door promotie kon ik met een nieuwe dame op matjacht. Ondanks een zeldzaam gevalletje van schaakblindheid (ik zag zettenlang het patspook boven het bord zweven) was eindelijk de buit binnen, 4½-2½.

Hekkensluiter Sake Jan (3) deed er nog een schepje bovenop door een fraaie zege m.b.v. 2 verbonden vrijpionnen die, op straffe van torenverlies, niet te stuiten waren.

Al met al een vruchtbaar schaakavondje wat ons een plekje in het eerste rijtje oplevert met
wie weet wat in het verschiet.

Met een voor de helft door het vierde opgevuld team togen we naar de stad van de “ouwe seunen’ om het op te nemen tegen FPion. Zelf heb ik mijn roots in Harlingen liggen en ook Dirk Meijer heeft oude banden met deze fusieclub voor de FSB. De Pion en “05170” (tegenwoordig ook net als Harlingen 0517…) hebben bedacht gezamenlijk hun FSB-wedstrijden te spelen. Iets wat in vroeger tijden ondenkbaar geweest zou zijn! De Tobbedansers samen met de Klokkedieven……

 
Inmiddels heeft De Pion, na vele omzwervingen, zijn intrek genomen in ‘t Heerenlogement, gevestigd in een rustiek pand dat al sedert 1750 dienst doet als hotel. Wij mochten spelen in een voorin gelegen kamer, een ietwat krappe en krakende bedoening. Maar geen klachten, het was er gezellig en knus en tussendoor werden we bovendien van warme snacks voorzien. Al snel rees het idee om dit ook in ons eigen Arbeidscentrum te introduceren, dus tussendoor even iets frituren ………….

De wedstrijd was bij voorbaat een kansloze missie. Dirk verloor al in een vroeg stadium een stuk, Maarten vroeg zich vertwijfeld af hoe het kon dat hij ineens een stuk minder had, Joe moest het ook al met een stuk minder doen, Frits verloor dan wel geen stuk maar moest wel toezien hoe zijn “05170” tegenstander een mooi uitgevoerde aanval liet slagen. Wytze probeerde tevergeefs een pionnenopmars tegen te houden en Renske vond dat zij een remiseaanbod kon afslaan in een vrouwhaftige poging de partij naar haar hand te zetten. Twee spelers trokken zich niets aan van deze misère. Erwin ging volop de aanval en dat werd beloond. Een prima partij van hem. Dat gold ook zeker voor Maurits. Hij moest er wel tot middernacht voor zwoegen, maar liet een voorsprong van een kwaliteit en 2 pionnen zich niet ontglippen.