Geinspireerd door Corus speelde de hoofdmacht van Sneek IV hun uitwedstrijd bij een van de leukste clubs van Friesland e.o. In 058, dat dan weer wel. Voor de eerste keer bracht mijn TomTom ons linea recta naar het clubhuis. Jammer dat het traditionele verkeerd rijden en zoeken verleden tijd is maar de zaken gaan voor het meisje.

Vanwege enkele invallers was de opstelling ietwat gewijzigd. Met de punt naar voren maar met zonedekking.

Invaller Dirk Schild op het achtste bord voor naamgenoot Meier was als eerste klaar na een remise aanbod van de Luwadder. Na enig overleg met teamchef Wytze mocht Dirk het half bijschrijven. Niet onverdienstelijk want hij stond beslist minder.

Ook Maurits (6) speelde gelijk na een boeiende laveerpartij. In het eindspel kon hij remise afdwingen door eeuwig schaak op straffe van kwaliteitsverlies.

Elke keer als ik bij het bord van Jan Hans (4) kwam was er nagenoeg niks aan de stelling veranderd. Skuven op de vierkante millimeter zonder enig initiatief van beide spelers. Oersaai dus maar wel een halfje toevoegend aan het totaal.

Bij deze anderhalve punt zou het blijven want die lui uit de hoofdstad waren superieur en bepaald niet knudde. De rest verloor dus. Dat ging ongeveer als volgt.

Het verlies van Sybe op 7 valt hem niet euvel te duiden. Afgezegd na een zware keeloperatie, toch maar meegedaan om het team te completeren. Klasse in optima forma! Zijn koning bleef midden op het bord staan en werd onder vuur genomen door 2 torens een loper en dame.

Op het tweede bord had Wytze een hele kluif aan de sterk spelende Abe Willemsma. Diens pionnen liepen in konvooi naar de overkant en waren niet te stoppen zonder stukverlies. Ook schwindelen hielp niet meer.

Sake Jan (3) speelde een ruige, om niet te zeggen wildwest, partij met aan weerszijden aanval met loper en paard. Sake Jan won 3 pionnen ten koste van 2 stukken maar met koningsaanval. De zaak werd prima gekeept en toen even later nog een pion werd gesnoept moest hij opgeven.

Ondergetekende op 5 speelde een van mijn mooiste partijen. Met een batterij van verdubbelde torens, loper en dame op de vijandelijke koning dacht ik het punt al in de buse te hebben. Maar als zo vaak na de tijdcontrole was de spanning er even af en liet ik pardoes mijn dame instaan. Ik probeerde het tegen beter weten in nog even met toren en paard maar het rendement was nihil.

Rest traditiegetrouw als laatste de partij van Maarten op het eerste bord. Met een stuk minder probeerde hij te redden wat er te redden viel maar een paardschaak deed hem de das om. Nadat de dames geruild waren gaf onze kersverse AOW-er als bonus nog maar een stuk kado waarna de handen geschud kon worden.

Aardig geprobeerd maar deze jongens waren gewoon een maatje te groot.