Als hofleverancier van het 2e en 3e mochten de schakers van ’t vierde zelf aan de bak tegen DSC II uit Drachten, thuis in het genoeglijke ABC. Na een hartelijk welkomstwoord van de voorzitter togen we gebroederlijk en zonder invallers aan de slag. Waar maak je dat nog mee.

Een mazzeltje hadden we al in de knip, omdat Jan Hans’ tegenstander niet op kwam dagen was het eerste punt binnen. Jan Hans bood sportief aan om de borden te volgen en mij voldoende copy te verschaffen voor weer een prachtstukje. Waarvoor driewerf hulde.

Maurits op 8 was reeds na de teampursuit in Workum warmgedraaid en liet er geen gras over groeien. Volgens mijn boekhouder had hij op de 10e zet respectievelijk  een aanval op de dame, gevolgd door pionwinst, stukverlies en een matdreiging. Tel uit je winst, 2-0.

Dirk op het eerste bord had een ‘drege’ avond met veel druk naar voren van zijn tegenstander hetgeen tot stukverlies leidde met een onhoudbare stelling tot gevolg, ergo 2-1.

Wat ik mag begrijpen uit de overlevering had Wytze (6) eerst pionwinst gevolgd door een aftrekschaak wat een kwal opleverde. Daarna 2 vrijpionnen, torenwinst en tot slot een reguliere winst. Gewonnen dus, 3-1 derhalve.

Drachten maakte de aansluitingstreffer door een uitglijder van Maarten op bord twee. Na een paardvork op de koning en dame in een lastig te verdedigen stelling gaf hij er de brui aan. Geheel tegen zijn gewoonte kon hij daarna op zijn gemak de rest van de partijen volgen.

Sybe speelde een evenwichtige (saaie?) partij volgens de Bert-de-Vries-methode. Dat wil zeggen de loper op b2 geposteerd. Volgens JH was de partij na 25 zetten nog in evenwicht. Ik hoorde achter me Sybe iets van een remisevoorstel mompelen. Zijn tegenstander was bepaald niet op oorlogspad wat resulteerde in een fraaie 3½-1½ voorsprong.

Ondergetekende (7) moest tegen dhr. Veljkovic die baalde dat er geen belettering op de borden stond. Hij opende dan ook ‘per ongeluk’ met e4 i.p.v. d4. Ik vond het wel best en gaf hem na deze valse start een herkansing. Ondanks zijn dyslexie was het zeker geen beroerde schaker die in een scherpe stelling na het nodige geruil snel 2 pionnen won. Na een niet onverdienstelijke combinatie mijnerzijds moest hij zijn dame geven om niet mat te gaan. Door promotie kon ik met een nieuwe dame op matjacht. Ondanks een zeldzaam gevalletje van schaakblindheid (ik zag zettenlang het patspook boven het bord zweven) was eindelijk de buit binnen, 4½-2½.

Hekkensluiter Sake Jan (3) deed er nog een schepje bovenop door een fraaie zege m.b.v. 2 verbonden vrijpionnen die, op straffe van torenverlies, niet te stuiten waren.

Al met al een vruchtbaar schaakavondje wat ons een plekje in het eerste rijtje oplevert met
wie weet wat in het verschiet.