Na de teleurstellende 4-4  tegen Groningen 3 stond iedereen weer op scherp. Vooraf   polste ik Jan Lootsma nog even of hij aan onderste rij-en eeuwig-schaak combinaties had gewerkt. Dit bleek niet het geval , maar je houdt daarmee toch je teamgenoten alert.  Na een kwaliteitsoffer  voor koningsaanval wist hij dan ook fraai het puntje te scoren.

Ook Tjitze herstelde zich na een periode van mindere resultaten . De Pirc  van Bart Romijn (Zo goed Bart!) bleek niet bestand tegen de witte aanvalsdrift.

Zelf speelde ik ook een Pirc tegen de andere Romijn, n.l.:  Kees Romeyn. Inderdaad familie van. (Bart na afloop van de partij: “Tinus, dit is de honderdste keer dat je de naam Romijn verkeerd  op je notatieformulier hebt staan! Mijn verweer was dat ik Romeyn gewoon mooier vind.)  De Pirc hield stand en een blunder in de tijdnoodfase deed weer een punt voor Sneek binnenrollen. Daarmee was het 5-0  want Johnny  (rustige opbouw, degelijk) en Christiaan (chaotisch) hadden inmiddels ook gewonnen. Daarna gebeurde er lange tijd niets  tot Anne , na een moeizame exercitie tegen de Siciliaanse Taimanov eindelijk zijn tegenstander op de knieën kreeg. Dick kwam weer eens niet verder dan remise,te passieve opening , leek me.( Zo krijg je die 1800-jongens er niet onder !) Invaller Douwe liep tegen collega FK-60+ Jan Posch (die toen nog verslagen werd), ook met een Taimanov,  de enige nul op aan het eind van een lange schaakmiddag. Desalniettemin een mooi resultaat voor de Snekers.

Net zoals bij het voetballen kijk je dan even naar het resterende programma. Nog 2  wedstrijden tegen de concurrentie en het talententeam,als medeconcurrent, een “makkelijk” programma. Lasker heeft het iets moeilijker maar doet mee. Twee keer 4-4 moet genoeg zijn.

Leuk die statistieken, maar in de sport is het vechten  voor wat je waard bent,favoriet of niet. En natuurlijk niet verkeerd wisselen!(van zetten}

Tinus.