Overdagschaak

2018overdag

Gastenboek

Bestuur
De schaakjeugd doet mee aan sponsoractie Poiesz
In februari start Poiesz met de jeugdsponsor actie. De schaakclub Sneek is dit jaar ingeloot om mee te mogen doen! Dat wordt weer muntjes sparen voor de jeugd van de schaakclub! Binnenkort volgt er meer nieuws
vrijdag 18 januari 2019 09:14
Anne
Chocoladelettersnelschaaktoernooi
Dinsdag 4 december is weer het traditionele chocoladelettersnelschaaktoernooi! Met als hoofdprijs natuurlijk.. een rollade
woensdag 28 november 2018 08:46
Michael Huisman
meester Joe
Tot grote schrik lazen wij vanmorgen in de mail dat Joe overleden is. Ons zoontje Michael ging sinds begin van dit seizoen naar schoolschaken bij Joe en wat een enthousiasme bracht dit teweg. Michael ging er met veel plezier naatroe, ook met een paar toernooien heeft ie meegedaan. Mooi die steun van Joe als het eens niet zo wilde! Wij hebben Joe als betrokken en warm persoon leren kennen. We zu...
dinsdag 01 mei 2018 12:51
Dirk Müller
Joe was voor mij de onverzettelijkheid zelve
Moeilijk te bevatten dat Joe er niet meer is. Namens heel schaakclub Bakkeveen wens ik zijn familie heel veel sterkte met het verwerken van dit grote verlies. Regelmatig kwamen Joe en ik elkaar tegen, bij een snelschaakkampioenschap of het familie toernooi van Mid-Fryslan. Bij de slotronde van de FSB in Leeuwarden. Altijd was hij geïnteresseerd in hoe je had gespeeld en vaak maar matig tevreden o...
maandag 30 april 2018 18:43
Familie Adema
Enorm verlies voor het jeugdschaak
Tot onze grote schrik hoorden we bij de opening van het NK in Assen dat Joe Hania is overleden. Hij ontving onze 5-jarige Wessel met open armen toen hij zo graag wilde schaken. Na drie lessen verzuchtte hij op zijn kenmerkende korte en krachtige manier: dit is wel een talent hoor. Vorig jaar ontvingen wij een zeer lieve mail na Marrit haar NK-titel dat hij er een borrel op nam en plaatsvervangend ...
maandag 30 april 2018 10:35
Sake Jan Velthuis
Verschrikkelijk.
27 jaar geleden werd er voor het eerst op mijn basisschool schaakles gegeven. Daar heb ik Joe leren kennen. Ik behoorde tot zijn eerste lichting schaakpupillen. Schaakles op maandagmiddag bij Op 'e Hichte. Regelmatig gingen we naar toernooien en af en toe kreeg ik een extra lesje bij hem thuis. We waren niet onverdienstelijk. Wij en vele lichtingen na ons hebben heel veel successen behaald. ...
maandag 30 april 2018 10:13
Hiddo Zuiderweg
Een groot verlies voor het jeugdschaak
Vanochtend bij het NJK in Assen hoorde ik van het overlijden van Joe. Een grote schok. Een paar maand geleden had ik hem nog gezien bij het GP toernooi in Dokkum. Hij maakte daar een gezonde indruk. Joe heb ik leren kennen toen ik het jeugdschaak in Groningen ging organiseren. Vaak kruisten onze wegen elkaar. Bij het NK-schoolschaak, clubteams, of bij individuele toernooien. Soms verloren we van ...
zondag 29 april 2018 12:36
Thys
Heel veel sterkte voor alle nabestaanden...
Wat een verschrikkelijk verlies; In de eerste plaats natuurlijk voor de familie, maar ook voor de hele Friese schaakwereld. Joe is er niet meer... Niet te bevatten. Een geweldige persoonlijkheid, waar je op kon bouwen en die altijd klaarstond als er iets moest worden geregeld voor het jeugdschaken. Heel veel sterkte voor alle nabestaanden. We zullen Joe enorm gaan missen!
zaterdag 28 april 2018 13:26
Nick Bijlsma
Woorden schieten tekort
Alle sterkte gewenst aan de familie Hania, Schaakclub Sneek en de enorme hoeveelheid jeugdschakers en ouders die Joe hebben gekend als een liefdevolle man met passie voor het jeugdschaak. Joe heeft onbeschrijflijk veel voor mij en vele andere jeugdschakers betekend. Joe was verantwoordelijk voor de start van mijn schaakontwikkeling als 6-jarige. Vanaf dat moment heb ik het altijd onwijs goed met J...
vrijdag 27 april 2018 19:15
Migchiel de Jong
Een groot verlies
Wat een schokkende mededeling. Alle sterkte toegewenst aan de hele familie Hania en schaakclub Sneek. Jullie laten iemand achter met het hart op de goede plaats. Ik zal hem heel erg missen
vrijdag 27 april 2018 14:43
Gert Jan Slotboom
Een vreselijk verlies
Mijn condoleances aan de familie. Het is ook een groot gemis voor het Friesche schaakleven en de Schaakclub Sneek in het bijzonder.
vrijdag 27 april 2018 14:28
Jeroen Sparenberg
Gecondoleerd
De familie Hania, vrienden, schaakclub Sneek en de Friese schaakwereld verliezen helaas allemaal een grootste persoonlijkheid. Sterkte aan de familie.
vrijdag 27 april 2018 13:08

Recent Toegevoegd

Bezoekers

Today 4

Yesterday 15

Week 43

Month 411

All 105779

Currently are 214 guests and no members online

Geef de pen door aan

Ten eerste wil ik Dirk even bedanken dat hij zo vriendelijk is geweest om de pen door te geven aan mij.Het is een volledige verrassing en ik weet ook niet waar dit initiatief vandaan komt. Ik die zowel schriftelijk als mondeling niet zo’n communiceerder ben en eigenlijk alleen maar in oneliners denkt.

Toch doe ik maar een poging op paasmaandag onder de voorwaarde dat ik een stukje van minimaal 1000 woorden wel voldoende vindt.

Het komende seizoen is mijn 25e en misschien kan ik iets vertellen over mijn verleden. Toen ik een kleine jongen van 6 was, kwam een van mijn broers heel opgewonden thuis met de opmerking : “Ik heb een nieuw spel geleerd en het heet schaak”. Wij moesten gelijk het spel van hem leren, want schaken doe je niet alleen. Het probleem wat we echter hadden was dat we geen stukken hadden en alleen een dambord. Met wat geïmproviseerd, een damhoutje is een pion en wat pionnen van mensergerjeniet en al wat onderscheidt kon maken, werd er toch gespeeld.

Mijn vader, mijn andere broer en ik, leerden het spel en na een paar weken werd er een schaakspel aangeschaft. Door mijn kerkelijke opvoeding konden en mochten wij niet zoveel op zondag, maar wel schaken. Zodoende werd er elke zondagmiddag geschaakt in een vierkamp. Dit duurde tot ik 12 jaar was, want toen begonnen mijn broers te puberen en had de koffiebar meer aantrekkingskracht op hun dan het schaakspelletje. Ik bleef alleen met mijn vader over en aangezien ik te sterk voor de arme man werd, verloor ik ook de interesse.

Ik heb toen ook geen stuk meer aangeraakt. Op mijn 21e ging ik in Groningen studeren waar ik met een aantal medestudenten helemaal in de ban raakte van het damspel. We speelden wel partijen van 6 uur met het studieboek op schoot. Dit fenomeen van zo’n lange partij boeide mij wel. Ik vond het wel heel vreemd om soms wel een uur naar een stelling te kijken en dan de winnende zet te doen.

Maar ja het stappersleven in Sneek nou. Elk weekend opnieuw op stap en daar een meisje leren kennen (is nu mijn vrouw), steeds minder in Groningen vertoeven en steeds meer bij het meisje. Dit leidde ertoe dat het dammen ook weer minder werd en op den duur ook mijn interesse verloor.

Ik was in die tijd nog steeds een arme student ( heden ten dagen zou je kunnen spreken van een rijke student maar dit terzijde) maar kwam wel in de kroegen. Daar kwam ik in aanraking met allemaal werkende jongeren die natuurlijk meer geld te makken hadden dan mij. We toepten veel zodat er iets van hun rijkdom in mijn zakken verdween. Echter op een gegeven moment, hoorden de heren dat ik ook kon schaken. Dit wilden zij ook wel en zo kon ik elke middag wel een potje spelen met als inzet een consumptie.

Plotseling kreeg ik het idee, mede door mijn dam ervaring, dat ik kon schaken want ik won wel 90% van het aantal spelletjes. Maar op zekere dag kwam daar een kleine snotaap binnen die ik nog kende van mijn Bogerman tijd, die mij pardoes 5 keer versloeg. Ik mocht gewoon spelen met hulp van omstanders en hij speelde blind. Zijn naam was Yge Visser.

Al met al gingen er wat jaren voorbij totdat ik een baan vond in 1986 bij het toenmalige OBF in Leeuwarden. Dit gebeurde samen met een andere collega namelijk Mudshark (Wim Ykema). Wim speelde schaak bij de club en we raakten wat aan de praat totdat hij zei ; “Ga maar eens mee”.

Dit gebeurde dus en dat heb ik geweten. Ik geloof dat ik in de eerste 3 seizoenen wel 10 punten bij elkaar geschraapt heb. Ik wist wel perfect hoe ik de stukken moest zetten, maar niet hoe een opening of het middenspel of een combinatie werkte.
Maar in het 4e jaar door veel gespiek bij betere spelers, was daar plotseling mijn eerste succes een overwinning op Wietse Wiersma.

Betonschaak dat was het spel dat ik moest spelen. Overleef de opening, ruil je stukken af in het middenspel en probeer met behulp van je dam ervaring alsnog de partij te winnen en zeker niet te verliezen. Dit was een hele sprong in mijn ontwikkeling.

Hoe het vervolg is en door het naderen van de deadline, wil ik de jaren bij de club nog wel eens bespreken.

Omdat het mij interesseert dat Joe het schaken een sport vindt en geen spel, wil ik graag de pen doorgeven aan Joe Hania.

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s

Geschiedenis van mijn schaken

 

jan_hofman.png

Schaken heb ik van ‘myn heit’ geleerd. Dat wil zeggen: de loop der stukken. Want die man kon ook niet meer dan de loop der stukken. Schaken kon hij eigenlijk niet: hij kon geen zetten bedenken.
lk had een broer, die ook schaken had geleerd. We stonden om 07.00 uur op en gingen dan de kleren niet aan op blote voeten schaken. Zo schaakbelust (“Agressief”) waren we. Bennie, zo heette die broer, had vallende ziekte. Maar schaken kon hij wel. We waren even sterk.

Maar enfin.

Destijds, ik was toen een jaar of 16, ging ik in Scharnegoutum naar een kapper. Kapper de Witt heette de man. We raakten aan de praat zoals dat bij kappers gaat. We kwamen op schaken.

""O, kun jij ook schaken?", zei hij aangenaam verrast.  "Dan kunnen we wel een potje schaken! Hij, die kapper kon wel vier keer zo goed als mij schaken. Maar doordat we steeds weer schaakten,  leerde ik toch wel het nodige. Want die man speelde in het eerste van de Sneker schaakclub die nu nog bestaat en waar Ík momenteel lid van ben. Hij was dus één van de besten van Sneek! Met Auke Bootsma en dokter Wiegman. De laatste kende ik niet, de eerste wel.

In die tijd werd er in Scharnegoutum een schaakclub opgericht. Niet een schaakclub zoals ze nu bestaan, meer het idee van een Soos. Maar men had wel een competitie. Er werd wel degelijk strijd geleverd.

In het land der blinden is de eenoog koning. Ik was meestal de eerste. Er werd echter niet zo geschaakt als dezer dagen op clubs. De lange rokade was onbekend, wel wisten we wat een kleine rokade was. Aanraken is zetten, daar deden we niet aan. En passant bestond niet, dat wisten we niet. Een klok was er niet. Partijen duurden dan ook soms erg lang.

Zelf zette ik niet zo gauw. Een maat waarmee ik schaakte zette ook niet al te vlot. Zodoende hebben we een keer tot 23.00 uur zitten schuiven en braken we de partij af.

lk ben toen een middag bij die man thuis geweest en toen was de partij nog niet uit. We hebben er toen nog een middag over gedaan en toen was hij ten lange leste uitgespeeld. Dat was dus een partij die bijna een dag duurde doordat we zo talmden met zetten.

We deden wél aan snelschaken,  zoals tegenwoordig ook traditie is. Dat ging zonder klok. Dat ging met een gongslag. Binnen vier tellen zetten. Dat vond ik véél moeilijker dan die 5 minuten spelen van tegenwoordig.
Ik was dan nergens! Ik kon dat niet.   Zwakkere tegenstanders speelden me weg! Ik herinner me Douwe van der Meer,  nog "altijd Prijs" uitroepen. Prachtig!

We gingen wel eens naar een andere club schaken . Buiten bondsverband, we waren niet aangesloten bij een bond. We deden dat onder elkaar.

Dan telde aanraken is zetten wel. Ik ben nog vergeten te zeggen dat we het begrip pat , de patstelling, remise, wel kenden. Eeuwig schaak en herhaling van zetten kenden we niet.

We waren wel een beetje gemeen. Die reeds bekende kapper de Witt en nog iemand uit Sneek konden veel beter schaken dan ons. Ze waren geen lid en werden dan tegen vergoeding van een gulden door ons "bijzonder lid" gemaakt. Ze waren dan lid. Deze begenadigde schakers werden door ons aan het eerste en tweede bord gezet. Wanneer we tegen een andere club speelden. Het was een beetje gemeen, omdat we de eerste twee punten bij voorbaat al binnen hadden. De bijzondere leden waren per definitie beter dan hun tegenspelers van de club waar we tegen speelden.
Juridisch klopte het, maar moreel gezien was het niet helemaal zuiver.

In Gauw had je dominee Blonet. Die was wel van hetelfde formaat als onze bijzondere leden.

De club van Schamegoutum werd op zeker moment opgedoekt. Toen was het schaken bij mij ook  gedaan. Nou ja, ik ging nog wel eens naar een wedstrijd toe. Ik won dan ook nog wel eens een prijs. Hoe dat kon, weet ik ook niet meer. Kennelijk was het de ervaring die in zekere zin toch een rol speelde.

Na ongeveer 20 jaar is er in Scharnegoutum weer een club opgericht. Men vroeg mij lid te worden. Aan dat verzoek voldeed ik, maar lang ben ik niet lid geweest. Als ik 's avonds op het middernachtelijk uur thuiskwam moest ik ook nog bij het vee in de stal langs. De verplichtingen van de zaak zogezegd. Dan had ik s  avonds pijn In mijn kop en daar had ik geen zin meer aan.

Eerst waren het bij die club allemaal leden. Lui die half schaken konden waren ook lid. Na een paar jaar bleven er maar een paar over.

Toen ik opgehouden was met boeren zei ik tegen mijn vrouw dat ik toch wel weer schaken wilde. Ik wilde naar de club van Gauw. Mensen van die club kende ik nog van vroeger, daar schaakten we vroeger tegen. Maar ze speelden op maandagavonden dan had ik koor. Dus dat kon niet doorgaan.

Dus toch maar Sneek bellen. De club uit Sneek had vroeger de naam neer te kijken op een dorpsclub. Zo was dat vroeger.

Maar ja, ik dacht; toch maar Sneek. Ik moest daar wel wennen, omdat die klok me onbekend was. En in het begin altijd verliezen. Dat ging dus aanvankelijk moeizaam. Toch had ik er wel trek in. Ik won eens een paar partijen en kreeg er zo echt aardígheid in. Ik ben lid geworden.
 
Dat er in Sneek werd neergekeken op het dorp bleek een misplaatst vooroordeel van de eerste orde.
Ik schaak met vol genoegen bij de schaakclub Sneek!

Door Jan Hofman aldus verteld aan Spookschrijver.

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s

AVG

 
Vanaf 25 mei 2018 is de nieuwe wet op de bescherming van persoonsgegevens (AVG) van kracht
Hieronder staat de link naar de privacyverklaring van onze club.
 

Agenda