Ronde 6: 4 februari 2006: ENO - Sneek 1 1½-6½

 

Sneek 1 vindt vorm terug

 

Goede overwinning zaterdag. De Nijverdalse club speelt in zo’n typische brandbaar ogende keet van het soort waar je wel meer van dat soort sympathieke clubs in ziet spelen. Maar wel met een nette bar, goedkope consumpties, rookgelegenheid. En zoals een nette club het betaamt had men de beschikking over fraaie schaaksets en dgt klokken. En een wedstrijdleider, genaamd Jelle Beintema. Ook niet ongunstig. Oh, en een chinees niet ver van het gebouw vandaan. Perfect. Als er toch wat te zeuren moest zijn dan was het ’t vroege aanvangstijdstip (12u), of de frisse temperatuur in het speelhok, maar das voor iedereen weer anders. En dan ook nog ruim winnen. Het kon weer eens niet op.

Vervolgens wonnen Tjitze en Johnny ook nog eens in no time (beide ongeveer 12 zetten) in hun lijfopening. Naderhand hoorde ik dat Johnny’s tegenstander zich terdege meende te hebben voorbereid. Twee binnengedrongen paarden zorgden al snel voor de winst. Tjitze’s tegenstander zette wel erg knullig z’n dame op e7, terwijl Tjitze al een loper op g5 had staan. Nou ja, die dingen gebeuren eens per 10 jaar ofzo. Jouke maakte met zwart gelijk en na een uurtje of 3½ spelen kwam men remise overeen in het toren-eindspel. ½-2½

Christian had heel erg veel zin in een potje schaak, verzekerde hij  me, en dat werd alleen maar versterkt toen z’n tegenstander pas driekwartier te laat kwam opdagen. De partij ging redelijk gelijk op, het tijdsverschil werd teniet gedaan, maar om een of andere reden meende de thuisspeler een toren weg te moeten geven.

Het zat ze ook niet mee zaterdag.

Alleen Renske moest de bietenbrug op. Het zag er wel verdiend uit, moeilijke stelling, pionverlies en goed afgemaakt. 1½-3½.

Ikzelf won op een manier die me deed denken aan mn verliespartij tegen Diekstra. Ik had ditmaal zelf een ver opgerukte a-pion, waar zwart een kwal voor moest geven. Zwart verdedigde daarna niet goed en verloor toch nog snel.1½-4½.

De winst was binnen, dus mochten Jan en Anne van mij wel opgeven en konden we nog even bij het 2e gaan kijken.

Geen sprake van natuurlijk, Jan kreeg een typische snelschaakopening tegen zich, zo’n Skandinaviër, met 0-0-0, zwart ging gelijk voor mat, maar Jan bleef gewoontegetrouw koel en liet zwart uitrazen. Stuk meer, en weer een puntje erbij.

Alleen Anne nog bezig, met zwart werd het een droog potje, ruilvariant met beide dame en paard en wat pionnen, maar toen de witspeelster remise voorstelde, wist heel Sneek dat Anne toen dacht “Nooit! Als het remise is, bewijs het dan maar” en kwam dus in een paard-eindspel terecht wat hij knap verzilverde.

Dus al snel zaten we bij de chinees, waar het vol met schakers zat. En dus was het gejammer van ringtonen niet van de lucht. En al snel zaten we alweer op de weg richting Sneek! Ik mocht m’n biertje bijna niet eens meer opdrinken. “zo jongens, we zijn lekker vroeg thuis!” Lekker vroeg thuis… wat een uitspraak… ze moesten blijkbaar snel naar vrouw/manlief. Het klopt toch, die reclame.

 

Hier drie fragmenten, de eerste twee uit ENO - Sneek 1, en het cruciale moment uit Max Euwe 2 - Sneek 2

Volgende keer thuis, tegen Staunton.

(TK, zo 4 feb 2006)

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s