Hoe koeien toch hazen kunnen vangen! (door Anne Kloosterman)

Bovenstaande mogelijkheid is ooit eens door iemand berekend op 0,00000175 %. Dat is de kans wanneer op een willekeurig moment een haas een koe passeert en de koe precies op dat moment besluit te gaan liggen……. Enfin, het komt in ieder geval dicht in de buurt van de kansen die wij voor ons zelf in gedachten hadden afgelopen zaterdag. Natuurlijk waren wij erg gemotiveerd, maar met twee invallers schatten wij onze kansen toch niet erg hoog in.


Het zou anders lopen:
Na een kleine vertraging arriveerden wij in de Gelderse Vallei in het hartje van Veenendaal alwaar een sportcentrum haar naam eer aan deed: het lag in het centrum van de stad. Ergens in een bovenzaal brandde de strijd los. Terwijl het zonnetje buiten de burgers naar de binnenstad lokte, probeerden de schakers het lawaai van een streetdance happening ergens in het sportcentrum, te negeren. Het was erg gehorig, maar daar konden onze gastheren ook niets aan doen. Achteraf bekeken zouden we daar verder weinig last van hebben.

Na ruim twee uur stonden alle seinen nog op groen. Invallers Rinske IJsselhof en Wytze vd Zee konden de voeten aardig droog houden aan respectievelijk de borden 7 en 8. Rinske bouwde een Caro om naar een Fransoos met wel een zwakte op e5. Jammer voor haar zou dat later fataal blijken. Wytze toverde voor zijn doen een gedegen Siciliaan op het bord en moest pas na afruil van alle lichte stukken lijdzaam toezien dat de zware jongens zijn stelling binnendrongen. Jammer maar helaas voor onze invallers: goed gespeeld maar meer zat er jammer genoeg niet in: 2 – 0

Ondertussen had Jan Lootsma aan bord 4 op zijn vertrouwde manier gewonnen. Schrijver dezes was helaas geen getuige van de laatste stuiptrekkingen van zijn tegenstander, maar het punt was terecht binnen: 2 – 1.

Een uitstekend spelende Renske aan bord 5 overklaste haar tegenstander en trok de stand weer gelijk: 2 – 2

Zou het dan toch kunnen? Tjitze won aan bord 2 eindelijk weer een partij in de KNSB competitie en dat bracht ons gelijk op een aardige voorsprong: 2 – 3.

Han aan bord 1, kreeg goed spel en leek het volle punt te verzilveren. Een verre vrijpion nagelde het paard op de achterste rij maar zijn eigen loper was niet krachtig genoeg om samen met de toren de winst af te dwingen: een plus remise was zijn deel: 2 ½ - 3 ½ .

Een gevoel van euforie begon ons langzaam te bekruipen: ondergetekende aan bord 6 stond een kwal voor en Christian had het betere spel aan bord 3.
 
Maar hoe vreselijk alles toch kan zijn en tegenzitten: wederom zat het niet mee aan bord 6: na stevig verdedigd te hebben, verschalkte ondergetekende zoals gezegd een kwaliteit. Deze gaf ik terug met het oog op een betere pionnenstelling, ware het niet dat ergens diep in die stelling één tempo het pleit zou beslechten. Ik zag het niet en mijn tegenstander vond verderop de winnende krachtzet: a5! Precies één tempo kwam ik te kort om te winnen, nu moest ik het hoofd buigen: 3 ½ - 3 ½.

Christian moest het dus doen: hij had nog niet één keer weten te winnen, maar stond nu wel beter, zij het in een complexe stelling. Hij had tijd genoeg en ging er lekker geconcentreerd voor zitten. Een kwaliteit tegen het loperpaar. Lastig, maar hij wist een uitweg te vinden in dit dodelijke doolhof: even voor zeven was de victorie ons deel: we hadden gewonnen!

Het zat dus eindelijk een keertje mee. Met vier punten laten we twee teams achter ons: Philidor met 3 en Borne met slechts 0 punten. Met nog twee rondes te spelen hebben we alles in eigen hand: nog twee hazen vangen en we kunnen opgelucht met vakantie……….

 

 
Anne Kloosterman

 

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s