Sneek start seizoen met overwinning!

 

Ja, laat mij maar, ik schrijf wel een stukje over zaterdag. Nadat ik deze woorden gesproken had besefte ik me dat het wel een mooi eind geleden is dat ik ook maar iets geschreven had voor ons geëerde orgaantje. Nou laat ik maar eens van wal steken omtrent vertrek….

 

Ik meende dat ik al wat laat was voor vertrek, immers 11:00 uur zouden we um peren. Maar nee, de heren Fluit en Loot wilden nog even de andere vijf in spanning laten. Om rond 11:10 aan te komen. “Die tijd halen we wel in, of niet Anne?” Nou ja, her en der iets te hard rijden deed zeker goed, voor de nieuwe drempels bij Folgare waren een uitmuntend lanceerplatform. “Binne we d’r bijna, Anne?”, klonk het  met de regelmaat van de klok. Dit kon Anne vrijwel alle momenten met een bevestiging antwoorden. Dit hield pardoes op toe de Pieter de Boer van de Ketelbrug de klep meende open te gooien. Voor de rokers onder ons was dit natuurlijk een uitgelezen kans om in no-time de auto uit te springen en een sigaretje het luchtruim in te paffen. Want ach, we waren er immers bijna….

 

Na de pitstop op de winderige Ketelbrug verliep de reis naar Bunschoten-Spakenburg voorspoedig. We arriveerden rond 12:45 uur bij het prachtige clubgebouw van S.C En Passant, u weet wel van vorige artikelen, het volledig gesponsorde clubgebouw in vorm van de schaaktoren. Na de nodige “he he” en “oef, ff benen strekken”,  was de persverse teamcaptain Kloosterman zo vriendelijk de helft van het team een bakje cafeïne houdend goedje cadeau te doen.  “Waar is Han eigenlijk?”, nou die kwam rond 13:02 uur aanzeilen en we waren compleet. Met een vriendelijk praatje van de captain van En Passant kon de werkelijke pret beginnen.

 

Ik voelde me, behalve de vreselijke plasticstukken -en borden direct op mijn gemak. Omgeven door foto’s van Judith Polgar, Kasparov, Topalov, Korschnoi, Timman, en Anand was ik compleet geïnspireerd om een leuke partij op het bord te zetten. Onze Wiersma was er duidelijk niet zo bij, nog helemaal dizzy van de partij van de dinsdag ervoor. Hij werd kansloos (hoewel hij een goede mogelijkheid miste), van het bord gemept en was als eerste klaar. “Dit was om jullie scherp te maken!”, was zijn weerwoord bij de Chinees die avond. Ik was persoonlijk van mening dit de volgende keer op een andere manier te doen. Maar goed… we hadden nog 7 borden, nog alle kans op glorie!

 

Het was namelijk onze captain die de stand weer gelijk trok, met zwart overspoelde hij de witte koningstelling. Wel moet vermeld dat dit dankzij een paar onzorgvuldigheden van de witspeler tot stand kwam. De tegenstander van Anne liet zich sportief mat zetten. Das altijd wel iets prettiger dan opgeven, je mat laten zetten als de aanval afgerond is, toont toch waardering voor de tegenstander. Anne dus net als Wiersma vroeg aan het bier, echter hij moest ook nog rijden dus zag ik hem vooral rondlopen met koffie en een glaasje Sinas. Maar je zag ‘um duidelijk genieten. 1-1 derhalve.

 

Dan hebben we onze Jan. Een betrouwbare bron in het team, altijd wel goed voor mooie potjes en punten die daar uit voortvloeien. Echter afgelopen zaterdag kende hij significante opstartproblemen. Hij had zwart en dan weet u het wel, dan is hij  ongeveer een onneembare vesting. Schuif, schuif…. Echter door een paar kleine onzorgvuldigheden kreeg de witte aanval steeds meer kracht. Toen de witte eenheden geformeerd waren en hun krachten  tot orkaancategorie 5 waren aangezwollen was er geen beginnen meer aan. Mat was onafwendbaar. Jan moest het hoofd buigen …

 

2-1 achter dus, das wel minder. Echter binnen 5 minuten was onze, terug van weggeweest, Douwe! Hij klaarde met zwart de klus om de witte stelling te kraken. Vol trots en uitleg toonde hij mijn zijn partij in de zeer gezellige, vol decibel gevulde kantine van dit pand. Ik moet zeggen, een goede planmatig opgebouwde pot. Ik weet nu ongeveer hoe de heer Pen zich gevoeld moet hebben afgelopen dinsdag. Als Douwe deze goede vorm vasthoudt komen er nog heel wat puntjes bij.

 

 

De stand was weer gelijk en het zag er niet verkeerd uit op de resterende borden. Alleen bord 2 zag er inmiddels minder florissant uit dan ik in eerste instantie dacht.

Aan het tweede bord zat onze Han. Wat me zo bevalt aan die vent is dat hij zo lekker rustig is achter het bord. Daar kan menig een van het eerste nog wat van opsteken. Gelijk heeft ie ook want met veel bewegen maak je van een zet geen betere zet. Han had zwart en de Franse verdediging is toch zijn thuishaven, totdat zijn tegenstander besloot een zijvariant te nemen. “Grischuk speelde deze zet”, was zijn commentaar. Han had deze zet wel in zijn aantekeningen thuis staan, maar had hij uiteraard niet naar gekeken dagen daarvoor. “Zul je altijd zien!”, luidde zijn commentaar. Over Han maak ik me geen zorgen. Die pakt zijn punten nog wel.

 

3-2 inmiddels en nu moest er toch wat gebeuren. Fluit, Schram en schrijver dezes speelden nog. Laat ik maar in volgorde blijven. Ik kreeg een Siciliaan tegenover me, en na veel gepiel stond deze stelling op het bord:

 

 

Deze overwinning bracht de zaak weer in evenwicht en de rest stond gunstig. Zou het dan toch?

 

Johnny had aan het eerste bord een ingewikkelde, maar spannende partij. Ik heb me bewust niet teveel in de stelling verdiept omdat ik groot deel van zijn partij zelf nog speelde. Wederzijds geschuif en de ene boobytrap na de andere werd omzeild. Tijdnoodfase was wel opmerkelijk. Beide resterende partijen waren in tijdproblemen, maar waar is die wedstrijdleider nou? Die kwam veel te laat binnen en alle vier de spelers hadden de 40 zetten al gedaan. Bedankt! Door de tijdnoodfase had Johnny een betere stelling op het bord weten te krijgen, en bood met het oog op Tjitze zijn stelling tactisch remise. Waar is toch die teamcaptain van En Passant om dat te overleggen? Welnu die was druk in de kantine bezig zijn kunde te tonen omtrent zijn partij tegen onze Han.  Nou ja… dan maar remise, veel meer had hij ook niet. Maar oh oh, die tegenstander van Johnny kreeg wel redelijk op zijn donder had ik het idee.

 

3,5 – 3,5 dus! Tjitze moest die ochtend nog werken, half zes opgestaan. En speelde nog als enige en streed voor de winst voor Sneek. Zijn stelling was er ook naar moet ik zeggen.

 

 

Mooi leerzaam eindspel, voor een ieder! Mooi gedaan Tjitze na zo’n lange dag! Maar laat je team niet weer 4 pilsjes lang wachten. Want we hadden honger nadat de buit binnen was (18:45 uur)!

 

Winst voor Sneek met 4,5 – 3,5!  Euforie al om!

 

 “Anne, pak jij even een telefoon boek en zoek effe adres van een Chinees op en voer die in op je Tom-Tom? Dan hoeven we ook niemand te vragen!” Zo geschiede, maar we werden door “Truus” over menig woonerf geleid (“rechtsaf en direct links”) om uiteindelijk de beoogde bestemming te bereiken. Maar dit kon het toch niet zijn? Chinees Afhaalcentrum Hong Kong, tamelijk uit de richting…. Maar gelukkig waren we dichtbij een degelijk Chinees restaurant. Niet duur en erg lekker, als ik me goed voor de geest heb waren alle schalen leeg!

 

Na de voedzame maaltijd gingen de winnaars op huis aan. Het was erg gezellig in de auto. Een voorproefje op het trainingsweekend zal ik het maar noemen, Johnny zong veel. Anne sprong vaak bij. Andre van Duin en Elvis Presley en nogal wat nostalgische liederen werden vermoeid maar voldaan het luchtruim in geblazen. Rond 22:00 uur waren we weer terug in Sneek. Ik mag wel zeggen dat ik later die avond met een goed gevoel het licht heb uitgedaan.

 

Christian

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s