tinusJammer, het avontuur in de 2e klasse heeft maar een seizoen geduurd. We zijn niet weggespeeld door de andere teams en kunnen met opgeheven hoofd de trap afdalen naar de 3e afdeling der Koninklijke Nederlandse Schaakbond-competitie,  de landelijke kelder.

De laatste wedstrijd tegen Soest moest er gewonnen worden, en die hadden geen halve maatregelen genomen want bij verlies waren zij de klos. Met een dikke ratingplus verschenen ze achter de borden. De eerste uren  was de strijd in volkomen evenwicht, iedereen had een rood hoofd. Dat had misschien mede te maken met de warmte , want het was de dag van de gezamenlijke laatste ronde, en die vindt dan plaats in ruimtes met teveel schakers per kuub gezonde lucht.

Alleen FM Helgason zag nog wat bleekjes, of is dat het Scandinavische huidtype? Tegenstander Wytse die inviel voor Tjitze  hield hem lang bezig en dat is goed voor de moraal.

Schaaktechnisch zagen de openingen er kansrijk uit en een overwinning was niet ondenkbaar.  Na verloop van tijd gingen de kansen meer naar Soest. Wytse had nu ook zijn haar in de war, Anne moest een remisestelling met ijzer breken, Jan zag de Franse damevleugel opkomen, Dick speelde een soort Halma met zijn tegenstander , alle pionconstructies liepen vast, Han zat weer in de denktank, en ik zag mijn alles of niets initiatief  wegvloeien.

Chris en Johnny waren bij de les en wisten aan de hogere borden 1 ½  punt te scoren.  Anne en Dick dus nog een remise, en daarmee was de koek op.

Degradatie was een feit. De teleurstelling was kort van duur, we konden er vrede mee hebben en hoe belangrijk is nu schaken? De terugreis verliep in opperbeste stemming, in schril contrast met de apathie na het vorig jaar behaalde kampioenschap.

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s