Veendam. Ja eerlijkheid gebied te zeggen dat ik even op de kaart moest opzoeken waar het ook alweer lag. Sneek heeft daar, naar mijn weten althans , nog nooit geschaakt of laat staan tegen geschaakt. Veendam een trotse promovendus, tot de tanden gewapend en strijdbaar. En door de uitslag van een vooruitgespeelde wedstrijd van Dick (bord 6) afgelopen dinsdagavond stonden de onzen met 1-0 achter, er was werk te doen.

11:30 uur afgesproken bij de Daalderplaats. Ik kwam rond 11:25 uur daar aan en stond niemand tot ik iemand opgelucht zag opkijken op een bankje bij het busstation. Het was Selwin. Verrek ja, ook hij heeft nu een plekje in het vlaggenschip schoot me te binnen. Zou eens tijd worden. Na de nodige "hallo en hoe is het" beleefdheden verscheen ons vervangend chauffeur ten tonele, Tjitze. Onze vaste chauffeur Anne zat immers in Schotland aan de whisky te nippen. Het korte wachten was op de 'blauw / wit geblokt kortgebroekte" Jouke, ook hij heeft de promotie gemaakt naar het eerste. En terecht natuurlijk want hij scoorde vorig jaar als een beest. Sterker, ik kan me eigenlijk niet echt zijn laatste verlies heugen. Dus compleet, instappen in de Audi en wegwezen naar Veendam!

"Zo op naar Hoogezand." Was een van de eerste opmerkingen. "Huh?" Hoogezand dus. Met Tjtze als chauffeur, hield ik mijn hart vast. Want Duitsland ligt daar immers niet zo heel ver vandaan? Maar gelukkig was zijn mobiel omgetoverd tot een navigatiemiddel en een vriendelijke vrouwenstem dirigeerde ons resoluut naar de speellocatie "De Kern". Ze sprak niet plotseling Duits, dus ik wist dat het goed zat. Met bijkomende opluchting dat ik Wim, Jan en Johnny ook al had zien voortbewegen. Compleet dus, het beloofde een memorabele schaakmiddag te worden. 13:00 uur. Koffie achter de kiezen, welkomstwoordje gehad. We konden eindelijk schaken, op zeven borden dus.

Laat ik eens beginnen met het de partij waar ik eigenlijk het minst van gezien heb, en dat was die van Wim aan bord 8. Het leek me dat hij met zwart nooit in problemen is geweest. Als invaller hoef je en mag je nooit meer verwachten dan een halfje, en dat werd het ook. Lekker op tijd klaar eigenlijk. Maar nu moesten de andere 6 borden het wel gaan doen!

Ik had, evenals de andere Sneekers, alle vertrouwen in Jouke. Maar het werd een vrije val voor het beest van vorig jaar. Jouke had naar eigen zeggen na de opening alle varianten wel gezien, maar een opzichtige, en door Jouke gemiste 0-0-0 deed alle dromen veranderen in een nachtmerrie. Nee, het was geen lekker potje van Jouke. En ook hij was al vroeg een supporter geworden van de overgebleven 5 borden, en we stonden dus 2,5 - 0,5 achter.

Maar gelukkig, eindelijk een lichtpuntje. Jan aan bord 5, won wel erg simpel een pionnetje, er was geen compensatie te bespeuren voor zijn tegenstander. En Jan die kuchte en keelschraapte zich naar een goede en probleemloze overwinning. Ikzelf aan bord 4 won ook een pion, na een variant die Johnny me eens aanbevolen heeft, en had door een aantal kleine onnauwkeurigheden van mijn tegenstander een redelijk probleemloze middag. 2,5 - 2,5 derhalve! Maar hoe zag de rest er eigenlijk bij?

Selwin aan bord 5, had een van de drie overgebleven partijen waar ik in ene verbazing in de andere viel. Beetje mislukte opening, weinig tijd, stukken op een kluitje. Zijn tegenstander Sprik, prikte niet door om simpel een stuk te winnen. Verslikte zich compleet. Ja, ik had werkelijk op een nul gerekend bij Selwin maar het werd een punt! Das was achteraf maar goed ook. Want we staan wel 2,5 - 3,5 voor maar dat laatste punt komt opmerkelijk verhaal.

Johnny en Tjitze (en vervangend teamcaptain!) speelden nog. Het zag er allemaal niet best uit bij Tjitze. Zijn stelling was met pattex behanglijm doordrenkt. Het wachten was op de genadeklap van zijn tegenstander. Deze stond een volle dame voor meende ik, maar moest rekening houden met matnetjes. Dus besloot hij ook met het oog op de verkeerd ingestelde (!) klok materiaal terug te geven en de zaken te versimpelen. Hey, wacht eens kan Tjitze remise (eeuwig schaak) maken? JA! dat zag hij zelf ook. En besloot even met Johnny te overleggen die op zijn beurt met 2.34 minuut op de klok remise kon forceren!

Maar wat gebeurde er nu? Tjitze besloot na overleg niet de remise te nemen maar door te spelen omdat hij Johnny niet goed verstaan of begrepen had!? Ging hier de winst van Sneek stranden in een 4-4?

Johnny stond gedurende de partij iets beter, althans dat neem ik goedgelovig aan. Door tijdsdruk werd dit voordeel steeds minder en moest uiteindelijk capituleren. Geen remise gemaakt dus omdat Schrambo aan bord 3 hem verkeerd verstaan had. 3,5 - 3,5. Ik durfde niet meer te kijken. Dus liep wat zenuwachtig heen en weer tussen de bar waar ik stille wens had me helemaal vol te gieten en mijn hoofd tegen de muur te rammen. Hoe kon dit misverstand toch plaats vinden tussen die twee? Ik moest ineens weer aan Anne in Schotland denken, maar wist me te net op tijd te beheersen en bestelde maar een gehaktbal...... op zichzelf staat die bestelling ook niet op zichzelf zoals u kunt begrijpen.

Ik kwam net op tijd om de laatste zet van de partij te aanschouwen. Tjitze een pionnetje achter, beide spelers redelijk weinig tijd. Zijn tegenstander stak zijn vinger omhoog met een gebaar als "nu moet ik even opletten!" en bracht zichtbaar nerveus en vol spanning de koning naar g6. Om vervolgens met een zucht zichzelf te verraden. Tjitze keek nog eens en kon pardoes met Pe5 vorkje Koning + Loper laatst genoemde stuk van het bord plukken. En er werd om 18:00 uur gelijk opgegeven. Wat een geluk voor de onzen. Victorie 3,5 - 4,5!!

Na vele Oeh en Ah's en "nou-nou-nou's". Vroegen we naar een Chinees in de buurt. Nou die was 700 meter verderop, dus daar lieten we de auto wel even voor staan. Na 15 minuten kwamen we aan in een TJOK vol Oriental Delight. Waar ze duidelijk geen plek hadden voor ons. Er restte ons niet dezelfde weg terug te lopen en de auto te nemen. Waar we de navigatie van Tjitze van aanzetten die ons in dezelfde warme woorden dwars door woonwijken van Hoogezand naar een andere chinees bracht. Op de terugweg had ik wel het idee dat hemelsbreed de chinezen 200 meter uit elkaar lagen.

Wim kwam ook soepel binnen, hij had even hulp nodig bij een helling om binnen te komen, dus Johnny had zoiets van "Laat mij maar", drukte wat te hard en wegens een opstaand randje werd Wim bijna gelanceerd! Hij was bijna eerder bij het buffet dat ieder ander! Enfin, liep allemaal goed af. Er was genoeg plek in deze chinees, lekker gegeten. Wat me wel opviel is dat de gerechten met de nodige, of zoals u wenst overbodige, Decibellen werden geserveerd. En mijn witte rijst was ineens omgetoverd in nasi. Maar dat geheel terzijde, en mocht de pret niet drukken.

Dat er een luchtje aan onze overwinning zat werd duidelijk op de weg terug. Ik ging in de auto even goed recht zitten, en werd er vrijwel direct van beticht dat ik bepaalde gassen had laten ontsnappen. De lucht was niet te harden. Dus besloot Tjitze het raam met 135km/u even VOL open te gooien. Dit bleek niet de meest geslaagde actie van de rit. Rechtachter me hoorde ik een piepstemmetje van Jouke wanhopig en bijna in paniek uitroepen "Nu wordt de geur alleen maar erger!" En die arme jongen had al zo'n rotdag. Raam dus maar weer dicht en lekker de 5 minuten die volgden in de geur van kippenstront zitten. Hoe snel we vervolgens na dit alles weer bij de meest lekkere gerechten uitkwamen, is me een raadsel. De reis verliep verder soepel. En rond 21:15 weer in Sneek, waar ik op het terras me nog tegoed deed aan een "Duvel". Want het was een middag alsof de Duvel er mee speelde!

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s