In alweer de derde ronde moest Sneek I aantreden tegen Sissa II. De titel favoriet voor de 3a poule titel van de KNSB. In rustig herfstweer reden de spelers van Sneek I vanuit diverse richtingen naar het thuishonk van Sissa: het Jannes van der Wal Denksportcentrum.



 

Helaas moest Christian zich afmelden wegens een griepje, maar gelukkig kon hij vervangen worden door Jouke Algra, die op zijn beurt in het tweede team werd vervangen door Tinus Fleur.

Dus op volle oorlogssterkte aantreden tegen de grootste concurrent. We waren overigens niet de enige bezoekers: ook ons tweede trad aan, zij het tegen Staunton en Sissa I speelde ook een thuiswedstrijd. Een gezellige drukte die werd verhoogd door een heus “Magic” toernooi op de bovenverdieping. Maar daarover later niets…

Terug naar de wedstrijd: bord 8 (ondergetekende) werd belast met het teamleiderschap, want Wytse Wiersma (altijd de non-playing captain) had zijn handen vol in (en aan) het tweede team.


Het zou een bijzonder verloop krijgen deze wedstrijd: De eerste partij die een beslissing bracht was aan bord 4. Jouke Algra zag plotseling een toren van Geon Knol op f5 slaan en al keepend kon Jouke de schade nog beperken tot een L+T met een vrijpion tegen D. Toen even later Jouke ook nog een kwaliteit moest geven, stortte alle hoop in: 1-0. Aan bord 7 trad Selwin aan tegen Casper Rupert, een 2000+ speler die een Fransose variant met 2. De2 tegen zich kreeg. Hoewel Selwin zich niet fantastisch voelde (tegen het buikgriepige aan) begon hij een offensief op de koningsvleugel. De druk werd de zwartspeler teveel en het eerste punt was binnen: 1-1. Aan bord 6 kon Dick tegen de altijd lastige Ernst-Jan Pastoor eerst geen vuist maken. Later zag ik ineens de stukken in de beginstelling staan met de koning van Dick als enige in het midden: 1-2. Hoe? Dat zal Dick nog eens moeten uitleggen…




Zelf had ik aan bord 8 een Taimanov variant op het bord met 6. C2-c4. Eric Jan Walinga wist mij later te vertellen dat dit zijn favoriete opening was die tot nu toe, vrij succesvol was toegepast. Op de 12e zet was er een klein incidentje: de zaal werd verstoord door een zeer indringende, hoge en scherpe “piep”. Deze hield nogal lang aan en toen ik terug kwam van de wedstrijdleiding die ik gevraagd had of er iets aan gedaan kon worden, keek mijn tegenstander mij enigszins schuldig aan en vroeg: “heeft u last van een piep?”

“Tja, ik hoor het zelf niet, maar dat komt van mijn gehoortoestel: ik zet ‘m even uit”. Hij haalde een prachtig doosje uit de zak en schakelde het minitoestelletje uit. En zowaar, de piep was weg. Maar ook zijn kansen waren weg toen mijn paarden dood-en-verderf zaaiden. Een kwaliteit met een extra pion was voldoende voor de winst en Eric-Jan liet zich heel sportief mat zetten: 1-3. Aan bord 3 voerde Tjitze een zware strijd met Jan Joris Groenewold, ondanks de witte stukken ging Tjitze toch vrij kansloos ten onder: 2-3.

 

Bij deze stand leek een kleine sensatie in de lucht te hangen: zou het kunnen? Aan bord 1 stond Johnny minstens remise en aan bord 2 had Jouke Bakker een verassende betere stelling. Jan had aan bord 5 een pion minder, maar die had wel voor hetere vuren gestaan. De hoop gloorde bij ondergetekende en bij Wytse Wiersma die ondertussen alweer zijn derde externe nul moest incasseren.

 

Als eerste was Jan klaar aan bord 5: de lichte stukken waren van het bord en de zware jongens maakten het Jan erg moeilijk. Een kleine onachtzaamheid liet Jans stelling ineen storten: 3-3.

 

Aan bord 2 trad Jouke Bakker aan. Zijn tegenstander Erik-Jan Hummel (2300+) wilde angstgegner Johnny Fluit vermijden en schoof aan aan bord 2. Daar zag hij een knul zitten, zwart gelokt haar en een bescheiden glimlach om zijn lippen. Hij zal wel gedacht hebben: altijd beter dan die Fluit! Het zou anders lopen: Jouke, die heeft laten zien dat hij in topvorm is, liet zich niet van de wijs brengen door zo’n schaakkanon als Erik-Jan. Woorden schieten eigenlijk te kort en ik verwacht dat deze partij binnenkort te aanschouwen op onze site! In een heel lastig eindspel (D+L tegen D+P) wist Jouke de dames op tijd te ruilen en wist zo een theoretisch gewonnen eindspel te bereiken. Alle trucs en listen uit de kast halend ging FM Hummel toch ten onder: 3-4!

Gejuich en hartelijke felicitaties aan het adres van Jouke. Knap gespeeld!

 

Het moet ergens tegen vijven zijn geweest of iets later dat Johnny aan bord 1 een remise stelling had bereikt tegen Arjan Dijkstra. Johnny had eerder al een toren moeten teruggeven om ellende te voorkomen, maar remise was nooit uit zicht geweest.

Met alle lopers nog op het bord was het voor Johnny wel secuur spelen om de winstpogingen van Arjan in de kiem te smoren. Natuurlijk mocht Arjan geen remise geven: verlies van de wedstrijd zou dan definitief zijn.

Keurig de 50 zetten regel omzeilend gaf Arjan zijn extra pion terug en begon weer te manoeuvreren met zijn koning en loperpaar om Johnny tot fouten te verleiden. Johnny bleef cool onder toeziend oog van het toegestroomde publiek en na ruim anderhalf uur staakte Arjan zijn winstpogingen en gaf remise: 3½ - 4½!

 

Euforie en andere blijde gevoelens bekropen de spelers van het eerste van Sneek. Wytse Wiersma en ondergetekende vielen elkaar huilend van blijdschap in de armen, Johnny werd bedolven onder de felicitaties en Jouke Bakker ging onder oorverdovend gejoel op de schouders de zaal door.

Nou ja, dat had zomaar zo kunnen zijn… Maar de blijdschap was er niet minder door!

 

Natafelend in een chinees in Drachten werd deze zege nog eens herbeleefd met een afvaardiging van het tweede achttal. Euforisch en met een volle buik zetten de Sneekers in diverse richtingen de thuisreis weer in.

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s