“They took our precious from us” Fameuze woorden van Gollem ook wel bekend onder zijn echte naam Smeagol uit de trilogie The lord of the Rings van J.R.R. Tolkien.

Verscheurd door het verlies van DE ring, verteerd door de kracht die daar van uit ging, was Gollem meer dan 60 jaar op zoek naar zijn “precious”.

Dat gevoel bekroop het eerste achttal van Sneek toen zij huiswaarts keerden na het gelijk spel tegen Schaakwoude. Gelijk spel tegen de koploper, daar zou menig team voor tekenen, maar Sneek I niet: met slechts één punt achterstand ging het eerste noordwaarts om de koppositie ongedeeld te veroveren.

De reis er naar toe had al een voorbode kunnen zijn. De niet aflatende investeringsdrang van de Provincie Fryslân in het wegennet rondom Bergum en Sumar bracht de TomTom van de chauffeur hopeloos in de war. Ondanks aanwijzingen van Joe Hania, moesten er toch heel wat extra kilometers worden gereden. De terugweg moest dan maar via Leeuwarden gaan…

In het clublokaal van de plaatselijke ijsvereniging werden de partijen gespeeld en zo rond drieën wist Dick Stavast een betere stelling om te buigen naar een verloren stand: 1-0.

Niets aan de hand, door fijngeknepen ogen kijkend naar de rest zou er nog zeker winst in zitten. Al gauw trok Dirk Sieds de stand recht: 1-1. Han was goed bezig, althans volgens de theorie. Een volgens hem scherpe variant wist hij keurig naar de verwachtte score te brengen: 1½ - 1½ . Anne had daarentegen zich gemanoeuvreerd naar een gewonnen eindspel, maar een onnauwkeurigheid bracht Wietse de Jong de vrijheid voor zijn paard die naar adem snakte en vervolgens dood en verderf stond te zaaien. In tijdnood gaf Wietse, toch remise, hoewel verdere analyse winst voor hem voorspelde..: 2-2. Al rap daarna schoof Jan ook een gelijkspel op het bord en toen stond het rond vier uur 2½ - 2½.

Met Selwin, Jouke en Christian nog achter de stukken had plaatsvervangend teamcaptain Anne er nog alle vertrouwen in: Selwin stond overwegend en wellicht gewonnen, Jouke had met ongelijke lopers remise in zicht en Christian had met een vrijpion, maar wel de dames nog op het bord, minimaal remise.

Selwin trok het koord nog verder aan en de tegenstander gaf met een verlamde stelling op: 2½ -3½.

We roken de winst! Jouke kon met deze wetenschap afwikkelen naar remise en daartoe werd dan ook zonder flauwekul besloten: 3 – 4.

Christian overlegde met de teamcaptain: remise geven? Maar Christian stond zoveel beter en volgens hem kon hij het niet verliezen, remise was het toch sowieso. “Dan biedt je toch remise aan?” was het advies van de captain. Nee, dit punt zou Christian wel binnen harken en een extra half bordpunt kon zeker geen kwaad.

Met een vrijpion op de zesde rij en een koning die vrij veilig stond, beschermd door de dame, zag Christian verschillende opties om het punt te scoren en daarmee de winst veilig te stellen. Dat er ook een optie was die volgens Stockfish (een schaakprogramma) Christians stelling van plus 3,5 naar minus 38 kon brengen, kwam niet in Christian op. Een zet of drie vier vooruitdenkend zette Christian zijn dame op a6 daarmee wits dame dwingend te vertrekken naar b8. Want, zo was Christians idee: afruil van dames verliest direct. Maar afruil op a6 wint voor wit i.p.v. verlies, want hierdoor kon de pion op c5 van wit ongehinderd doorlopen: de pion op b7 sloeg op a6 terug.

Ongeloof, wanhoop, woede, totale verbijstering. Een geluidloze schreeuw scheurde door de schaakziel van Chris. Hoe? Wat?! Hé?!

De Schaakwouder spelers konden hun geluk niet op en probeerden dat ingetogen te vieren. Welgemeende schouderklopjes uitdelend aan Chris die, ineen gezakt met ogen die Gollem niet zouden misstaan, voor zich uit zat te staren, keken de Snekers elkaar verongelijkt aan: Gelijk spel, 4-4! We zijn bestolen! Onze verdiende overwinning, weg, gegapt, gejat, gesnaaid voor onze ogen!

They took it from us! My precious!

Woede ontvlamde in de ogen van de Snekers, duistere gedachten die ik hier liever maar niet zal opschrijven flitsen door ieders hoofd, maar die zwakten gelukkig al snel af en werden vervangen door het besef dat Schaakwoude weliswaar een punt had gestolen van Sneek, maar Sneek had het ook op een presenteerblaadje aangeboden. Een gestolen punt blijft een punt en dat zal niet meer terug te lezen zijn in de stand. Schaken is oneerlijk, onrechtvaardig, hard.

Chris had door dit harde gelag zijn eetlust verloren. Aangezien de reis toch minstens een uur zou duren (zelfs over Leeuwarden) zou dat wel weer goed komen.

Tijdens de Chinese maaltijd werd duidelijk dat het kampioenschap nog niet verloren is. Alle kans en met die gedachte gaan we toch vrolijk de Kerst tegemoet.

 

(zie ook het verslag van Scjaakwoude:  http://schaakwoude.nl/node/4267)

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s