De vierde ronde was voor het Sneeker vlaggenschip een uitwedstrijd. Met volgens de TomTom©een reistijd van slechts 30 minuten, de veruit dichtstbijzijnde uitwedstrijd.

Met één invaller, Wim Ykema, togen we naar Wolvega met de speellocatie het hotel Holland Inn. Met de zon nog in de ogen parkeerden we de kar vlakbij, naar wat bleek een soort van bejaardenhuis met daaraan gekoppeld het hotel met voornoemde naam.

Ook de verre reisgenoten Jan, Wim en Dick hadden deze locatie gevonden en zo waren we op tijd klaar voor de strijd.

In een knusse zaal werden we verwelkomd met 8 ruime tafels op een rij. Voor Wim werd nog in alle haast vier doosjes gevonden om zijn tafel op de juiste hoogte te krijgen. De opstelling was zoals voorspeld anders: WES had hier en daar wat spelers omgeruild net als Sneek. Met de belofte van een consumptie die persoonlijk door de non-playing teamleider van WES werd geserveerd, gingen we van start. Aan bord 7 viel rond half vier het eerste punt: ondergetekende had tegen WFM Carla Bruinenberg een fransoos op het bord. Niet verwonderlijk zo bleek, want Carla speelt deze opening naar eigen zeggen al meer dan 50! jaar. Na de zet 11. a3 van wit daalde Carla af in de denktank. Bijna een uur lang werd nagedacht over de elfde zet en de rokade werd uiteindelijk afgekeurd. Het daarop volgende stukoffer van wit tegen een handje pionnen bracht Carla’s tijd nog verder in de verdrukking en uiteindelijk werd een tactische manoeuvre haar te veel: 0-1.

Jan Lootsma had aan bord 3 tegen Auke van Urk niet veel voordeel kunnen bereiken en kreeg remise in een, achteraf iets mindere stelling: ½ - 1½. Ondertussen welde er een onwelriekende geur van verbrande aardappels onder de deur door van de speelzaal. Onderzoek wees uit dat de kok (of zijn hulp) even iets was vergeten en daarmee ook de kokende aardappels….

Enfin, Tjitze had aan bord 2 aan Fokke Jonkman zijn gedroomde tegenstander: nog nooit had hij (volgens Tjitze dan) van Fokke verloren. Tjitze kwam in zijn voorbereiding maar schoot een gigantische bok door een offer te plegen die heel eenvoudig met … Le6 gepareerd kon worden: 1½ - 1½.

Dick kon aan bord 6 het volle punt incasseren na een wat onhandige zettenreeks van zijn opponent. Maar een punt is een punt: 1½ - 2½. Aan bord 8 had Wim een beter stuk (paard) en uiteindelijk ook een extra pion en met een klassiek pionoffer wikkelde hij keurig af naar een gewonnen eindspel die zijn tegenstander hem niet liet uitspelen: 1½ - 3½.

Teamcaptain Chris had zijn handen vol en weinig tijd om de overgebleven spelers naar de veilige haven te coachen, maar liet Selwin wel remise aanbieden aan bord 5. Aan bord 1 had Jouke een lastig eindspel met D+L tegen D+P maar wel een stel op promotie beluste pionnen op de b en c lijn.

Jouke bleef koel, haalde vervelende zetjes er uit en dwong uiteindelijk tot dameruil en daarmee stelde hij de winst veilig: 1½ - 4½. Aan bord 5 werd de eerder aangeboden remise geweigerd, maar Selwin wist op onnavolgbare wijze zijn stukken in vliegende vaart in een betere positie te spelen. De voorspelde tijdnood was hem weer achtervolgd, maar dit keer werd het hem niet noodlottig: 1½ - 5½.

Euforie alom met onze teamcaptain aan bord 4 nog aan zet. Zelf had hij ook al remise aangeboden, maar Ferdi van Bavel zag kansen. Ferdi gaf zijn h-pion de promotie vrijheid, terwijl Chistian alle vertrouwen legde in zijn dubbelpion op de c-lijn. Chris moest zijn laatste stuk geven tegen die h-pion en met een volle toren achter moest het allemaal nog maar blijken. Analyse wees uit dat na het stukoffer van Chris, zijn tegenstander op +60.0 stond. Maar wij eenvoudige schaakzielen zien veel meer dan de computeranalyse en hielden de hoop vast. Het lastige eindspel vorderde en plotsklaps kon Chris met de moeilijk te berekenen zet …. – Kb2 de remisehaven bereiken: en inderdaad analyse gaf nu: +0.00. Veel tijd had Chris niet meer en besloot toch tot …. – Kd4 wat Ferdi de rug deed rechten: zijn plan was duidelijk en had al gezien dat het terugofferen van de toren, hem net een tempo extra opleverde en het volle punt: eindstand 2½ - 5½.

Tevreden met zijn spel, ontevreden met zijn persoonlijk resultaat kon teamcaptain Christian trots wezen op de spelers van het eerste. Toen even later bleek dat de concurrentie (Lasker red.) punten zat te knoeien en dat daarmee Sneek gedeeld eerste staat, kon Chris zijn geluk niet op en daarmee verdween ook het nullen-spook uit zijn hoofd.

Op 17 december spelen we tegen thuis tegen Staunton. De andere twee koplopers spelen dan tegen elkaar. Het wordt een spannende strijd en Sneek heeft het (weer) in eigen hand!

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s