De  KNSB beker competitie is normaal gesproken een confrontatie tussen de beste viertallen van een vereniging, die elkaar K.O. slaan, totdat er een kwartet overblijft dat zich bekerkampioen van Nederland mag noemen.

Aangezien Sneek ook in de KNSB speelt, zelfs met 2 teams, mogen we hier aan meedoen. Ik weet niet hoe dit bij andere clubs ligt, maar ik krijg de indruk dat men in Sneek de beker liever aan zich voorbij laat gaan. Vorig seizoen moest er zelfs een 0-4 doorgebeld worden omdat er geen representatief viertal bijeengesprokkeld kon worden. Dit dreigde opnieuw, maar op de valreep wist Joe 4 man te motiveren. Niet de 4 sterkste spelers maar een team dat in ieder geval niet weggespeeld hoefde te worden door goede 3e klasser Almere.

De lokatie waar gespeeld werd was bijzonder. De wijn -en whiskeyschuur van de familie Bijlsma, onder de rook van Scharnegoutum. Ik was er nog niet geweest, maar de duizelingwekkende hoeveelheid drank die daar verzameld is gaf me bij binnenkomst meteen een warm gevoel. Joe had voor de zekerheid een piketwacht geregeld bij de Jellinek kliniek.

Ik zweefde (nuchter) naar mijn plaatsje achter het bord(3) en was vastbesloten om er met zwart een leuke partij van te maken. De moderne verdediging zou dit keer zegevieren, na alle gemiste kansen tegen Sybesma van Lasker in de reguliere KNSB-competitie. (Waar ik trouwens al na een week overheen was) En zo geschiede in 27 zetjes. Jan Lootsma (2) had toen al opgegeven met een stuk achter (vorkje over het hoofd gezien) na een tijdje zonder enige compensatie  doorgespeeld te hebben. Vaak weet Jan nog wel complicaties te creëren in slechte tot verloren stellingen maar dat ging vanmiddag niet op. De botte bijl werd dan ook gehanteerd in het snelschaakpartijtje dat later in de middag noodzakelijk bleek. Pionnen omgooien en verschuiven, met een loper paardzetten doen die dwars door eigen en vijandelijke pionnen heen rammen. Een echte cupfighter, die Jan. Zijn tegenstander was zo in verwarring gebracht dat het woord “vlag” hem als een bevrijding in de oren moet hebben geklonken. Chris in het zwart aan bord 1 was geconcentreerd. Hij had iets goed te maken na 1 uit 4 in de externe. In een gelijkopgaande partij hoorde ik hem ineens “de vlag is gevallen” zeggen. Het was helemaal geen hectisch tijdnoodduel, wat was er aan de hand? Jawel, van Drunen had 34 zetten gedaan, waar het 35 hadden moeten zijn. Hij leek niet echt onder de indruk , of teleurgesteld;  het bekervirus ? 

Remise is genoeg Nick! (4) Eindspel leek te houden, maar zijn eveneens jeugdige tegenstander deed geen slechte zetten en won. Hier was de laatste zo tevreden over dat ik tijdens een loopje naar de WC hem tegenover Martha Bijlsma hoorde verhalen over zijn heldendaden in uitvoerige analyses. Martha wist hem hierin aan te moedigen met een welgetimed en vriendelijk “jaja”. Geweldig, terwijl je zoon net van de nerd verloren heeft. Ik moest me beheersen om hem niet in de loop mee te nemen en door het toilet te spoelen. Maar goed, ik deug dan ook niet.

Het snelschaken verliep door een klein wonder, zie boven, alsnog in ons voordeel, na een 1-2 achterstand.

Een echte bekerthriller, en nu naar Groningen!

De partijen van Nick en Tinus, met analyses van hun eigen hand, zijn hier te vinden 

Tinus

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s