erwin_denissenTijd is een raar ding: het is er altijd, maar de hoeveelheid wisselt nogal. Soms is er teveel, soms te weinig. Er zit ook beweging in: de tijd staat niet stil, of de tijd staat juist wel even stil. Het kan ook een situatie zijn: die goeie ouwe tijd. En soms lijkt hij toch even weg te zijn: waar blijft de tijd?

Ook schakers kunnen de tijd: één klok, die verschillende tijden aangeeft. En soms geeft de klok minder aan dan je zou willen.

Al deze vormen van tijd kwamen afgelopen vrijdag samen in het Heerenlogement in Harlingen. Daar was de wedstrijd in de kwartfinales van de FSB-beker tussen De Pion en Sneek.

De eerste uren van deze wedstrijd werden begeleid door de weemoedige klanken van het chanson uit de jaren dertig en veertig. Die goeie ouwe tijd met Edith Piaf en andere beroemde vertolkers van Franstalige klassiekers. Daarna werd er overgeschakeld op wat recenter werk. Voor driekwart van het Sneker team nog steeds muziek uit het stenen tijdperk, maar de senior van het kwartet werd weer teruggeworpen naar zijn jeugd door de opzwepende discoklassiekers (denk aan D.I.S.C.O.) die de rest van de avond zouden weerklinken.

Tijd speelde ook een rol in alle vier partijen. Zo werd er bij het welkomstwoord op het leeftijdsverschil tussen de twee teams gewezen.

Na het gooien van een muntstuk werd bepaald dat Coos op 3 en Erwin op 4 zou spelen. Voor Erwin betekende dit dat hij het met de zwarte stukken op moest nemen tegen Henk de Vries (leeftijdsverschil 32 jaar). Erwin kon al snel een pion veroveren. Nadat de meeste stukken waren geruild bleef er een gewonnen toreneindspel over. Ondanks dat hij tijd genoeg had blunderde Erwin de pluspion weg. Gelukkig bleef er nog steeds een gewonnen stelling over en in verloren stand ging Henk door de vlag.

Jouke speelde op 1 tegen Derk Drukker (verschil 16 jaar). Een pion op c2 werd belegerd door een zwarte toren en een sterk zwart paard. Toen dit paard werd geruild tegen de bijna kreupele springer van Jouke keerden de kansen. Jouke kwam steeds beter te staan en toen Derk onder druk van de steeds sneller lopende klok kleine foutjes begon te maken was het zwarte lot bezegeld.

Selwin en Cees Banning (verschil 40 jaar) speelden een aantrekkelijke partij waarin het leek alsof Cees het initiatief had. Onder druk van de tijd en het feit dat het al 2-0 voor Sneek stond liet hij Selwin in de wedstrijd komen. In de tijdnoodfase, die al met al bijna een half uur duurde (de tyd haldt gjin skoft, nou hier dus wel), was Selwin net iets slagvaardiger zodat ook deze wedstrijd voor de jeugd was.

Op bij de partij tussen Coos en Evert Woudstra (verschil 46 jaar) speelde (het gebrek aan) tijd een rol. Coos was in het middenspel een pion kwijtgeraakt waardoor er een stelling ontstond van K+T+P+6p tegen K+T+P+5p. Coos verdedigde bekwaam en 6 tegen 5 werd 5 tegen 4. En hoe Evert ook nadacht: 5 tegen 4 werd 4 tegen 3. En 4 tegen 3 werd 3 tegen 2. Toen vond Coos het welletjes. Hij had haarscherp uitgerekend dat door een paardoffer alle resterende pionnen van het bord verdwenen. Evert deed nog twee zetten in de K+T+P tegen K+T stelling, maar hij had geen tijd meer om Coos in moeilijkheden te brengen.

Al met al een klinkklare 3,5-0,5 overwinning voor de jeugd!

Blijft over het hoogtepunt van de avond. Dat was het tijdstip waarop de warme hapjes geserveerd. Dit initiatief verdient om in de toekomende tijd te worden nagevolgd!

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s