Dankzij de inspanningen van Joe Hania kon Sneek zaterdag zonder probleem twee voltallige teams gemotiveerd krijgen voor de slotronde van het seizoen, Sneek 1 moest naar het verre Enschede en kreeg met 5½-2½ aan de broek tegen het plaatselijke tweede. Sneek 2 had het wat beter getroffen met Sissa, reeds kampioen en Gronings. Met de wetenschap dat je zelf al gedegradeerd bent is dat zeer vrijuit spelen.

 

 

We speelden met Jouke Bakker, die z’n eerste KNSB wedstrijd speelde. Een autorit met mokkende teamgenoten, gelijk tegen een tweeduizend speler, nabeschouwen in het stampvolle JvdWal bargedeelte. Das wel voor de leeuwen gooien voor z’n elf jaar, maar zeker niet verkeerd voor z’n ontwikkeling denk ik dan maar.

 

Verder maakte ook Sybrand Frietema z’n debuut, die met enorme haast arriveerde met de immer willige invaller Maarten van Steinvoorn. Na een veel te haastige rit naar Maarten's zeggen. Nog helemaal natrillend wilde hij eerst nog een shagje roken.

 

Toen we begonnen vingen Tinus en ik van onze persoonlijke tegenspelers op dat ze de wind behoorlijk in de rug hadden gehad dit seizoen. Tezaam al 14½ uit 15. Uiteraard wilden we daar graag verandering in brengen.

 

Sybrand speelde gewoontegetrouw een erg scherpe partij met tegengestelde rochades, het ging ergens mis, maar hij had het de Sissiaan knap moeilijk gemaakt. Maarten werd met wit toen hij iets probeerde op de koningsvleugel aan alle kanten matgezet, hij was wel vol lof over het spel van de tegenstander.

 

Jouke speelde in eerste instantie een geweldige partij, stond in het middenspel slim manoeuvrerend zelfs even beter, maar je weet hoe het gaat, een tactisch foutje (30...Txa2) en de rollen zijn omgedraaid. Complimenten volop.

 

Onder het toeziend oog van Yme Jan Jellema, die regelmatig een kijkje kwam nemen en trots vertelde in 15 zetjes gewonnen te hebben met Unitas, had Wim alweer knap een score op het bord gezet. Met zwart spelend pakte hij een aangeboden pion, verdedigde wat en toen de Groninger de compensatie niet kon vinden werden de zetten herhaald. Sterk seizoen.

 

Ger mocht ook invallen, speelde uiteraard z’n geliefde Scheveninger Siciliaan, en in de volgende heksenketel was wit eerder, en zette fraai mat met twee paarden. Wytse won! Tegen het Grünfeld deed hij het slim, hield het centrum, creëerde wat verzwakkingen en maakte het fraai af. Tinus aan bord 1 moest dus tegen iemand die voor de partij al 7 uit 7 had, een van familie Hummel, ik geloof de meest talentvolle. Fleur zette het degelijk op, een eindspel waar weinig aan de hand leek, de Groninger deed ook niet veel, maar versterkte wel steeds meer z’n stelling en ineens storte het Sneker zaakje inelkaar.

 

Toen was er nog één bezig in een diep eindspel, en dat was ik dus, net als in bijna alle vorige keren. In m’n vorige verslagje kondigde ik al aan Siciliaans op het bord te willen hebben en jazeker, een soort Taimanov kwam op het bord, Klinkhammer is een agressief mannetje, had ik al eens pijnlijk ondervonden en lange tijd vreesde ik het ergste. Maar zelfs tegen hem slaag ik er in om een paar uur later in een verder verlaten zaal een remise-achtig eindspelletje te moeten afwerken.

 

Op dit moment zaten een aantal Groningers waaronder Yge Visser even bij m’n bord te kijken. Toen we later net begonnen te analyseren vroeg hij om m’n notatiebiljetje om te zien waar het fout was gegaan. En zonder bord zei ie “ah, je had op zet 44 Kf3 moeten spelen, dan is het niet schaak als hij dame haalt”.

44.Ta7?? (Kf3 en dan bv ...Taa2 45.Txb2 axb2 46.Tb6 is gelijk) Taa2 (ha, ha… uiteraard gemist) 45.Txb2 axb2 46.Txa2 b1D 47.Ta8+ Kg7 48.Ta5 De4+ 49.Kh3 heel misschien kan wit dit nog wel remise houden, maar ik had geen zin meer om nog een uur te keepen voor Jan Doedel en gaf tot verbazing van het volk op.

 

 

Verstandiger leek het me om m'n teamgenoten niet langer te vervelen, om nog enige tijd te besteden aan analyseren, wat te drinken en te socialiseren en dan wat eerder naar huis te gaan, ach het was nog niet eens zes uur. Maar het zal de vaste lezer niet verbazen dat 5 minuten later het sein tot vertrek werd gegeven: “kom Tom, we gean”. Nou ja, ze hadden zeker honger gekregen, maar ook een bezoek aan het restaurant lag niet in de planning. En dus zat ik treurend rond zevenen in een verder verlaten gelegenheid patat te eten.

 

Het moge wel duidelijk zijn dat het wat mij betreft meer dan mooi geweest is. September is de volgende vergadering, nou ja daar zijn ze wel voor, succes. Om het positief te eindigen: een lichtpuntje is het nieuwste gerucht (je hebt het niet van mij: de centraal gelegen RSG-school)

 

Voorlopig kan men elke dinsdag terecht in De Draai om te snelschaken, en speelt een grote groep Snekers mee aan het FK, dat elke woensdag te Bolsward wordt gehouden. Donderdag volgt nog een nabeschouwing in het Sneker Nieuwsblad.

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s