Het nog ongeslagen Sneek II wachtte maandag 3 december de lastige uitwedstrijd bij Emmeloord.

Het nog ongeslagen Sneek II wachtte maandag 3 december de lastige uitwedstrijd bij Emmeloord. Na de heroïsche winst op de “Celebrities” uit Leeuwarden mocht niets anders dan winst verwacht worden.

 

 

Aangezien Nick Bijlsma nog geen lange avond-uitwedstrijden speelt moest er beroep worden gedaan op een invaller; Ger de Boer probeerde mij over te halen hetgeen met enige moeite lukte.

 

Na een vervelend vorig seizoen had ik vanwege bepaalde redenen me voor dit seizoen niet beschikbaar gesteld als basis-teamlid voor extern schaak. Maar dan krijg je af en toe wel een knagend gevoel dat je toch je oud-teamgenoten enigszins in de steek laat. En zodoende was ik maandag toch blij er weer bij te horen.

 

Emmloord speelt in een knus zaaltje met fraai materiaal (met ouderwetse, meestal werkende Garde - klokken), en daarnaast goedkope consumpties. Een zeer sympathieke club, die je meer leden gunt, mocht men daar naar streven. Helaas arriveerde de helft van ons team tot mijn schaamte 20 minuten te laat, aangezien ze richting oude locatie reden en er laat achterkwamen dat dit niet klopte. Vervelend voor iedereen, maar de gastheren deden niet moeilijk en wachtten totdat iedereen binnen was alvorens de klokken aan te zetten.

 

Foeke scoorde voor de 2e maal dit seizoen een vol punt. De stelling stond op het punt van ontploffen toen Dedden na de nodige hoofdbrekens de volgorde van twee zetten verwisselde en zodoende sneu verloor. Voor Sneek een belangrijk puntje.

 

Ikzelf liep eerder deze dag al als een puber nerveus rond en was benieuwd aan wie ik was gekoppeld, ja hoor het was niemand minder dan Dries vd Vorm. Dat vond ik helemaal niet erg. Wie ooit tegen hem heeft gespeeld vergeet dat z’n hele leven niet meer. Net als in de vorige ontmoeting legde hij voor de partij om een of andere reden een Engelstalig stencil over oude Angelsaksische (of zoiets) gebouwen naast me neer, waar ik quasi-geïnteresseerd naar probeerde te kijken. Om toch iets van een reactie te geven speelde ik even met de gedachte om te opperen dat het toch wel knap was hoe ze die stenen naar Stonehenge gesjouwd kregen, maar wilde me niet in ieders aanwezigheid weer eens voor schut zetten.

 

Wat de partij betreft, won ik op aantrekkelijke wijze. Op een gegeven moment veroverde ik materiaal, waarop hij z’n dame offerde. Hij had nog wel spel, maar ik zette z’n koning mat na een wilde jacht. De gehele partij door speelde zich af in een sfeer alsof we zaten te schaken bij een knapperig haardvuur. Helaas mochten we er niet bij niet roken. Op een gegeven moment zaten we tijdens de partij zelfs samen de kortste weg naar het mat hardop te bespreken. Ik meen dat iedereen in de zaal het wel goed vond. Met enige tegenzin, hier de slotfase:

 

Ondertussen had Ger met zwart vrij eenvoudig het witte spel geneutraliseerd en bood met succes remise aan. Niet lang daarna volgde Wytse, die meende het betere van het spel te hebben tegen Lemsom, maar ineens iets overzag en realiseerde dat er niets meer dan remise inzat.

3-1 voorsprong.

Uit de vier resterende partijen moest nog 1,5 punt gescoord worden. Sybrand stond een stuk voor, maar niet zo simpel. Wim een pion meer, maar ook niet makkelijk. Joe stond gedrongen en Tjeerd? Die stond toch simpel een pion achter. Joe kreeg van Frankema een remise-aanbod, eigenlijk leek het an offer he couldn’t refuse, maar na een rondje gemaakt te hebben waagde hij het er toch op.

Tjeerd had het beter gezien en greep de remise na een knappe verdedigende prestatie:

Joe probeerde ijzer met handen te breken in een stelling waarin “elke winstpoging verlies kon betekenen” en ging er ineens snel af. Wim, aan bord 1, mocht al eerder remise overeenkomen. Hij had wel een pion meer maar de tegenstander had genoeg compensatie.

4-3 voorsprong.

Het was nu aan Sybrand. Tijdens de autorit vroegen we de relatieve nieuwkomer uit Heeg het hemd van het lijf. Het bleek dat hij ooit kampioen Doorgeefschaak is geweest van het Gooi, een tijdlang verslaafd is geweest aan ICC en dat een partij niet gespeeld is wanneer er niet geofferd is. Bovendien heeft hij een zeilboot die geen taxateur ooit op waarde heeft weten te schatten.

Hij kreeg het Goering-gambiet tegen zich, hij nam het uiteraard aan en won na wilde taferelen een stuk. De Emmeloorder was uit hetzelfde tactische hout gesneden en heroverde het materiaal onverwachts. In een minuspion - dame-eindspel had Sybrand wel gelukkig veel meer tijd en was zo sportief de tegenstander niet door de vlag te jagen, maar het bevrijdende halfje middels eeuwig schaak bij te schrijven.

Gewonnen. Het had evengoed andersom kunnen zijn. Emmeloord zit er echter niet op te wachten om te promoveren, hetgeen in Sneek anders leeft. Dus zullen beide teams tevreden zijn.

Sneek wint met 3,5-4,5 bij Emmeloord

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s