mudhHet was weer een gedenkwaardige wedstrijd maandagavond in en tegen Heerenveen. Sneek was flink gehandicapt met 2 invallers, Douwe en ik. Na jarenlang onder een zwembad gespeeld te hebben, speelt Heerenveen nu bijna elk seizoen op een andere locatie. Dit jaar boven een sporthal. De zaal was alleen te bereiken via en metalen trap en dus was voor Douwe en mij een ruimte geregeld.

In eerste instantie hadden ze ons in een klein keukentje ingericht als speelzaaltje. Het was echter dermate klein, dat er met moeite 2 tafeltjes in konden staan. Ongeschikt verklaard. Na enig beraad werd besloten in de hal de gaan spelen. Ruimte zat. Probleem was alleen nog het kleine speeltafeltje met 1 poot in het midden, daar kon ik nooit onder. Geen nood, in no time stond er een mooie lange tafel voor in de plaats met bierkratten onder de poten. Zo hoog had zelfs ik nog nooit gezeten.

De strijd kon beginnen. Douwe speelde op bord 1 tegen Ferdi van Bavel. Ik speelde ook tegen Ferdi van Bavel. Tenminste dat dacht ik, totdat mijn tegenstander meldde dat hij toch echt Arjen Pragt heette. 

Zolang ik die twee jongens ken spelen ze met elkaar. Ze lijken totaal niet op elkaar, maar het is voor mij een soort ééneiige tweeling. Als Arjen speelt, speelt Ferdi ook. Daarom kan ik ze ook nooit uit elkaar houden. Het is als Jansen en Janssen in de Kuifje-strips. Je weet nooit wie Jansen of Janssen is. Ik had ook nooit gespeeld tegen Arjen of Ferdi. Ik denk dat ik het vanaf nu wel kan onthouden.

Zelf benoemd medium Wytse Wiersma had ditmaal geen uitslag gedroomd, zodat we vooraf niet wisten wat de uitslag niet zou worden. Afwachten maar.

Ik kreeg een variant van het Slavisch op het bord die ik niet meer zo goed kende. Wederom kwam ik slechter te staan en moest ik proberen een halfje te behalen. Een blik op het bord bij Douwe stemde ook niet vrolijk. Een kwaliteitsoffer maakte Douwe kansloos. Kwestie van tijd. De zegen moest duidelijk van boven komen.

Maar het enige wat van boven kwam was gedonder. De akoestiek van de hal was geweldig. De metalen trap maakte daar optimaal gebruik van. De regelmatig op en neer lopende schakers zorgden voor een mooi muziekstuk. Nog mooier was het geluid van neerstortende colablikjes van de naast ons staande drankenautomaat. Uitgespeelde sporters wilden natuurlijk wat drinken na een zware training. Eerst hoor je de muntjes rinkelend vallen, daarna de klap van het blikje en tenslotte het vrolijke geluid van teruggegeven wisselgeld. 

De puberende sporters bleven natuurlijk een tijdje met verbazing naar die 4 idiote schakers kijken. Lache!!   Nog even laten horen dat je van cola gaat boeren is natuurlijk vet cool. Gelukkig stoort me al dit soort dingen niet, het heeft wel wat en de omstandigheden zijn voor alle spelers hetzelfde.

De berichten van boven waren wel gunstig. Ger had een snelle remise, Tjeerd en Renske stonden gewonnen.

Het eerste volle punt was van Wytse. Een overwinning tegen de taaie Tjeerd Siblesz is klasse. Daarna sleepte ik mijn gebruikelijke halfje binnen (4x remise deze competitie).

Invaller Erwin Denissen deed het goed. Hij had geen zin de potremisestelling tegen Jan Posch door te spelen. Hij claimde een remise vanwege 3 maal dezelde stelling. Dat bleek onterecht, maar de onderbreking was wel nuttig, want daarna werd de vrede toch snel getekend.

Renske intussen stond een Dame voor meldde Wytse, Weer een punt dus. Stand 3½-1½.

Tjeerd moest de winst dat maar definitief binnen halen. Maar dat gebeurde niet. Na de flitsende openingsfase ging het een stuk minder. Tjeerd verloor en Frits ging ook na dappere strijd de boot in.

Ineens was het 3½-3½! En Douwe stond toch verloren? Stond, ja. Arjen (of was het nou Ferdi) had Douwe laten ontsnappen. Douwe had zich ontworsteld uit de ellende en stond gewoon een kwaliteit voor en had ook nog eens 2 vrijpionnen.

De trap denderde door neerdalende schakers die niet probeerden het geluid subtieler te laten klinken. Maar Douwe liet zich niet meer gek maken en haalde het zo belangrijke puntje binnen. Eindelijk.

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s