joekleinMet een handvol debutanten trad Sneek II dinsdagavond in het strijdperk tegen Westergoo. Benieuwd wat dat zou opleveren want de Bolswarders zijn dit jaar behoorlijk sterker geworden met Sybolt Haitema en Anna Maja Kazarian. Dit moeten telkens op voorhand al twee punten zijn, zou je zo zeggen.

Beiden wonnen hun partijen dan ook tegen respectievelijk Douwe en Sake Jan maar eenvoudig ging dat niet. Douwe en Sake Jan gingen pas tegen twaalven onderuit. Douwe die de hele avond wel iets gedrongen stond, ging in een knotsgekke uitspeelfase als eerste van de twee door de vlag. Dat was voor hetzelfde geld andersom geweest. Sake Jan viel uitstekend in aan bord 4 en maakte tegen middernacht een beslissend foutje.

De eerste partij van de avond was al gauw uit. Zo snel, je kunt het en schaakpotje noemen. Tjeerd zette zijn tegenstanderstander Hans Huizenga in een fraaie koningsaanval met lichte stukken rond negenen al mat. Even niet goed opletten en een schaakpartij is zo gepiept.

Daarna volgden remisepartijen van Selwin tegen Mark Masmeijer en Frits tegen Fokke de Boer. Selwin’s partij was alleen in de opening tot halverwege middenspel spannend. Na afruil was alles overzichtelijk en remise min of meer een feit. Frits stond beter maar addertjes onder het gras zouden er eventueel kunnen zijn. Frits koos veilig voor eeuwig schaak.

Coos Kruisenga had aanvankelijk een wat onduidelijke stelling tegen Jan Nota. Daarna liet Coos toe dat Jan zijn stelling verbeterde. Jan kreeg kansen en Coos moest bijschuiven. Zoiets is meestal in het voordeel van de aanvaller. Helaas voor Coos was dit nu ook het geval.

Zicht op de overige borden daarna zou gelijkspel of met wat mazzel een kleine overwinning betekenen. Immers, Douwe en Sake Jan waren toen nog bezig.

Erwin stond iets beter tegen Jos Driessen en ook nog een gezonde pion voor in een eindspel met torens en loper tegen paard. Erwin moest nog even de penningen en dreigingen van pionverlies er uit halen. Dat deed Erwin prima en het punt was binnen.

Zelf kwam ik wat slordig uit de opening tegen Sipke de Schiffart. Sipke viel als eerste aan maar de stelling bleef duidelijk en inzichtelijk. Met wat minder tijd op de klok overspeelde Sipke zijn hand en verloor twee pionnen. Groot voordeel voor de witspeler, dacht ik. Maar kiezen uit verschillende goede voortzettingen en denkend aan een klein foutje stonden mij in de weg. Die klok van mij liep ook door. Sipke snoepte nog twee pionnen terug. Dat kostte hem tempi. In de wedren promoveerde mijn pion eerder. Daarna werden er diep in het eindspel en in de tijdnoodfase over en weer zaken over het hoofd gezien. Sipke moest keepen en dat vrat veel tijd. Hij raakte dan ook veertien tellen voor mij digitaal op 0.

Vier vier was een feit. Terechte uitslag.

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s