joekleinZaterdag was de slotdag van de FSB-competitie. Het duel Westergoo-Emmeloord ging om het kampioenschap. De overige wedstrijden waren om de baard van de keizer.

Hoewel de spanning er helemaal af was speelde Sneek II een puike wedstrijd tegen hekkensluiter De Burght. De onderste vier borden scoorden honderd procent en daarop viel niets af te dingen.

Frits loerde zoals verwacht op zijn kansjes. Die kwamen er en met een fraaie combinatie maakte hij 1-0. Erwin tikte vol zelfvertrouwen de 2-0 binnen aan bord 5.

Erwin ging er voor want van zijn 5 uit 5 wilde hij graag 6 uit 6 maken. Dat lukte dus en daarmee is Erwin tevens topscorer van de FSB. Knap werk.

Coos trof eindelijk eens een tegenstander die ook in het rechter rijtje thuis hoort. Vanuit de opening kreeg hij langzaam maar zeker een voordelige stelling die hij fraai besloot met en matcombinatie. Daarna vielen de eerste uitslagen aan de bovenste borden.

Selwin aan bord 2 speelde een voor zijn doen opmerkelijk degelijke opening waartegen zijn opponent eigenlijk niets kon verrichten. In het middenspel boekte Selwin een actievere stelling en na afruil van enkele stukken een ogenschijnlijk gewonnen stelling. Zijn tegenstander zag kans de angels uit de strijd te halen en schoof de partij naar remise.

Wytse op 4 stond in de eindspelfase heel goed maar bood om tactische reden remise aan. Zijn tegenstander mocht dat, gelet op de stand, niet aannemen maar wilde de onderlinge pot ook niet verliezen. Dus na wat geruis ging deze akkoord met het delen van het punt.

Ondertussen zat ikzelf de ploeteren voor een halfje. Net toen ik een zeer voordelige stelling had verworven door stukwinst tegen twee pionnen, blunderde ik zowaar een paard weg. Mijn tegenstander, de FSB-competitieleider himself, deed vervolgens elke zet die ik ook zou hebben gedaan. Opgegeven.

Jouke debuteerde op bord 1 en had in William Cornelissen veruit de sterkste tegenspeler. Jouke kwam net als tegen Steenwijker Dick Stavast een ronde eerder, op geen enkele moment in gevaar. Integendeel, ook tegen de Burghtschaker had Jouke een licht voordeel. Na een lange strijd ontstond er een toreneindspel dat minimaal remise zou worden. Na elkaar wat aftasten op tactische dingetjes werd het punt gedeeld. Daarmee was de teamoverwinning een feit.

Alleen Ger op bord 6 was nog bezig. Hij schaakte voor de afruil tegen twee dames, hoorde ik iemand grappen. Op de vierde regel is de uitslag reeds verklapt maar Ger moest er wel alles voor uit de kast halen. Zelfs wat mazzel vlak vooraf aan de eindfase ontbrak hem niet. Ger toonde ausdauer en dat sleepte hem er door. In de afwikkeling naar het toreneindspel dacht zijn tegenstandster er blijkbaar niet aan dat haar koning te ver buiten spel stond. Ger kon eenvoudig oprukken met zijn vrijpion. Toen de vijandelijke koning er toch bij kwam, spieste Ger de deze koning en dreigde het staartstuk, een toren, te winnen. Zijn opponente, die niet onverdienstelijk speelde, gaf zich gewonnen. Door Ger’s punt werd de eindstand 2½-5½.  

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s