erwin_denissenIn de vierde ronde moest het tweede aantreden tegen Emmeloord, de kampioen van de afgelopen twee jaren en door de FSB-site al genoemd als de kampioen van het huidige seizoen.

Gemakkelijk zou het dus niet worden, ook al omdat het tweede tot nu toe nog niet wist te overtuigen.

Zo werd de wedstrijd tegen Westergoo maar nipt gewonnen (zie hier het verslag op de site van Westergoo). Zo nipt dat ik het niet aandurfde om daar een verslag van te schrijven. Maar vooruit, hier dan alsnog het verslag:

Coos werd hardhandig weggezet door good old Harm-Jan Dijkstra, Selwin speelde een puike partij tegen Jos Dolle, ik kreeg het punt cadeau omdat mijn tegenstander in totaal gewonnen stelling de dame weggaf, Wytse wist wel raad met Taeke Bergsma, Jouke wist uit niets iets te maken en versloeg Jan Nota in het eindspel. Daarna bood invaller Joe in een ongeveer gelijke stand remise aan. Fokke de Boer nam dit aan en vroeg vervolgens wat de stand eigenlijk was. Tsja, 4,5-1,5 in het voordeel van Sneek dus.

De overige twee partijen gingen verloren: Douwe verloor al snel een pion en moest na drie uur spelen opgeven. Wel was er nog een opmerkelijk incident: vooraf had Hidde Sinia gezegd: 'Ik heb storingsdienst. Als mijn telefoon gaat, dan geef ik op'. De telefoon ging tijdens de partij, Hidde was minstens 10 minuten aan de telefoon, maar opgeven, ho maar. Als laatste moest Tjeerd de koning omleggen, nadat hij langzaam maar zeker door Mark Masmeijer achteruit werd gedrukt.

Dan nu de wedstrijd tegen Emmeloord:

In een afgeladen Het Convenant (het vierde speelde ook een thuiswedstrijd) werd onder toeziend oog van arbiter Anne in de basisopstelling gestart, dus weer met Wim die de vorige twee wedstrijden aan zich voorbij moest laten gaan.

De wedstrijd zelf. Er werd van beide zijden goed geschaakt en na een uur spelen was er nog geen enkele partij uit of zelfs maar in hogere zin beslist. Ook na twee uur nog niet. Zelfs toen de mannen van het vierde al uitgebreid de nederlaag aan het verdrinken waren was het nog steeds niet duidelijk hoe het af zou lopen.

Na drie uur spelen was dan eindelijk de eerste uitslag daar: Douwe wist de opening te overleven, kwam niet in tijdnood en kon in een stelling met tegengestelde rokades bekwaam afwikkelen naar een eindspel met een stuk meer. Het eerste punt was binnen! (1-0)

Tien minuten later moest Wytse in remise berusten: hij kon een betere stelling niet in winst om zetten, omdat zijn tegenstander net op tijd de weg naar eeuwig schaak had gevonden. (1,5-0,5)

Vlak daarna gaf Tjeerd op: tegen de aanvalskunstenaar Henk Valkema was geen kruid gewassen. (1,5-1,5)

Ongeveer op hetzelfde moment nog een remise: na een moeizaam begin had Coos door een schitterend schijnoffer materieel voordeel gekregen. Helaas was de stelling nog steeds complex en met nog maar weinig tijd op de klok leek het verstandig om remise aan te bieden. (2-2)

Tijdnood werd Selwin fataal. Na een zwaar positionele partij leek hij de buit binnen te krijgen. Helaas, na een misgreep was het punt niet voor hem, maar voor zijn tegenstander. (2-3)

In mijn partij werd het evenwicht nooit verbroken. Nadat de partij in een dubbeltoreneindspel was beland werd de vrede getekend. (2,5-3,5)

Jouke en Rob Kamminga maakten er een spectaculaire partij van. Jouke besloot in een afgeleide variant van het aangenomen Damegabiet de pluspion te behouden. Hij wist de druk te weerstaan en wikkelde af naar een onduidelijk eindspel, waarin hij er beter voor leek te staan. Onder druk van de klok werd tot remise besloten. (3-4)

En dan is er nog één partij over.

Na een sabbatical van twee wedstrijden schoof Wim weer aan en hij had het direct goed getroffen: Emmeloord had de sterkste speler niet aan bord 1, maar aan bord 2 opgesteld.

De hele avond was er wel wat druk op de witte stelling, maar niet zo erg dat je je zorgen moest maken. Zwart investeerde veel tijd om een opening te vinden, maar tevergeefs.

Toen de stand in de wedstrijd op 3-4 kwam had Wim dan ook een behoorlijk tijdvoordeel in een onevenwichtige stelling. Hij zuchtte een keer diep, omdat hij nu geen remise meer mocht aanbieden, maar kreeg toen een vastbesloten blik in zijn ogen en ging op zoek naar dat ene kleine kansje om de partij in zijn voordeel te beslissen. De spanning werd zijn tegenstander blijkbaar te veel, want in plaats van rustig te verdedigen ging hij op zoek naar een snelle winst. Helaas voor hem sloeg dit niet door en ging hij in verloren stelling door zijn vlag, bekwaam geconstateerd door Anne. (4-4)

Een mooi slot van een mooie wedstrijd. Op naar de volgende!

Man of the match: Wim

*****************************

Man of the match......ja ja. MAar het had heel anders (moeten) kunnen lopen.....


0
0
0
s2sdefault
powered by social2s