Een diepterecord bij het tweede: slechts drie auto’s waren er nodig om een achttal naar een uitwedstrijd te vervoeren! Maar wat voor auto’s! Kangoo’s! Drie stuks! Wordt het niet eens tijd om bij een willekeurige Renault-dealer aan te kloppen voor wat sponsorgelden?

Het reizen met Douwe heeft de zeer prettige bijkomstigheid dat deze man gezegend is met een goed geheugen en een rijke kennis heeft van het wel en wee van Kollum en (verre) omstreken.
De wetenswaardigheden van deze avond gingen over het ontstaan van de vereniging waar wij vanavond tegen moesten spelen. Zo weet ik nu dat de naam van onze tegenstander is gekozen omdat twee sterke verenigingen, gesymboliseerd door twee sterke  stukken, er voor hadden gekozen om samen te werken. Deze samenwerking tussen de Kollumers en Gerkeskloosterlingen werd uiteindelijk een fusie en, zoals het dan ook hoort, werd de nieuwe locatie halverwege, in Buitenpost, gevonden.

Speciaal voor de toekomstige sponsor: ruim voor aanvang van de wedstrijd was het complete team al ter plaatse!
Bij het voorlezen van de opstellingen door de onberispelijk optredende wedstrijdleider Rick Weggen ging er een behoorlijke zucht van verlichting door het Sneeker team. Geen Bruno, geen Bart, geen Johan bij onze tegenstander. Zou het vanavond dan misschien lukken om de favoriete gastheren pootje te lichten?

Een oud gezegde luidt: Je bent zo sterk als je reservebank. En het bleek al snel dat de reservebank van Sneek een betere kwaliteit heeft dan die van DTK.
Aan het achtste bord overspeelde Wytze van der Zee in recordtempo zijn tegenstander volledig. Het was alleen aan de weigering van zijn tegenstander om eerder op te geven te danken dat de partij nog lang duurde.
Na de reglementaire overwinning tegen Philidor 3 nu een echt punt. 100% voor deze invaller!

Onze andere invaller was Hielke die aan de andere kant van het veld speelde. ‘Als ik maar met wit speel’ was zijn antwoord op mijn vraag ‘bord 1 of bord 3?’. Dus op 1 tegen Jeroen Weggen, een niet onverdienstelijke speler die op KNSB-niveau als lid van Philidor 1 behoorlijk aan de weg timmert. Hielke hield lang stand, maar toen hij niet geheel correct op de damevleugel aan een pionnenopmars begon werd dat vakkundig door zijn tegenstander afgestraft.

Na een zetje of twintig had ik het wel bekeken. Een doodgeslagen stelling en zowel Leffert als ik hadden goede hoop dat de rest van het team voldoende punten bij elkaar zouden spelen.

Ondertussen had Wim de keus gemaakt om niet te rokeren. Daar wist Albert Jan wel raad mee. Een redelijk kansloze nul  voor de onzen.

Douwe was weer enorm op dreef. Er zijn partijen waar je een hele avond even langs loopt om te genieten en dit was er zo een.
Eerst lang rokeren en dan met een pionoffer allerlei nare dreigingen diep in de vijandelijke verdediging inbouwen. Toen er in (bijna) gewonnen stelling ook nog een paard cadeau werd gedaan was het over en uit.

Sylvia had weer een bord vol stukken. Schuif, schuif en ja, wie bedenkt er een plan? Geen van beiden dus remise was het uiteindelijke resultaat.

3-3 en de beide Wiersma’s nog bezig. Ik begin Wytse er van te verdenken dat hij het expres doet. Eerst met dramatisch spel in een verloren stelling komen en van daar uit langzaam terug vechten. Dit keer was het voldoende voor een halfje.

Als laatste Tjeerd die, zoals hij het zelf verwoordde, nog wat goed had te maken. Met een mooi schijnoffer in het begin van de partij won hij een pion. Maar hoe win je die partij dan? Door rustig te blijven. In wederzijdse tijdnood lukte het Tjeerd uiteindelijk om zijn tegenstander pootje te lichten.

Gewonnen! En we staan bovenaan! In ieder geval tot maandag.
De volgende ronde tegen Emmeloord. Misschien zonder invallers, maar ook met invallers hoeven we niet bang te zijn, getuige de score van 75% die zij tot nu toe hebben behaald.

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s