We togen naar Leeuwarden in de wetenschap dat alleen winst ons zou kunnen helpen het verblijf in de promotieklasse met wellicht nog 1 jaar te verlengen.

 

We kwamen goedkoop aan een 1-0 voorsprong. Aangezien de mobiele telefoon van de tegenstander van Sake Jan (het scheen voor de tweede keer?) afging greep de scheidsrechter in en verklaarde de partij voor hem verloren. Het staat in de reglementen maar ik blijf het wreed vinden om op zo’n manier een wedstrijd te moeten winnen, ook al blijft het natuurlijk een stommiteit. Overigens stond Sake Jan er goed voor.

 

Hasan was ondanks een hem teisterende hoofdpijn er toch in geslaagd de partij snel naar zijn hand te zetten. Ook hier werd de partij echter beëindigd door een arbitrale beslissing, aangezien de tegenstander van Hasan een onreglementaire zet had gedaan. Twee incidenten verder en een snelle 2-0 voorsprong dus.

 

Het strijdveld overziend zag ik zeer goede kansen voor Wytze dus nog een paar remises erbij en de buit was binnen. Invaller Maarten mocht van mij als eerste remise aannemen in een stelling waarin hij materieel op achterstand stond, een logische beslissing.

 

 

 

Erwin kreeg een pionnenopmars te verwerken, maar geduldig als altijd bouwde hij zijn eigen fort en mocht ook een remise noteren.

 

 

Ikzelf kwam met zwart goed uit de opening. Op een gegeven moment kwam er een paard op bezoek op h6, maar daarvoor kreeg ik een krachtige tegenaanval terug, die ik besloot met eeuwig schaak en weer een nuttige remise erbij. Echter zoals Maarten direct na de partij aangaf en mijn alter ego Fritz liet zien was een tussenzet met het paard zelfs direct winnend geweest. Op dat moment was de stand dus 3,5 – 1,5.

 

Sible overleefde de Schotse opening niet, en bleef daarna achter de feiten aanlopen. Wytze was als gezegd lekker bezig. Een blik op zijn klok gaf helemaal een bewijs van zijn inzet want Wytze had bijna de volle 1.45 uur verbruikt voor zijn eerste 35 zetten. Een ieder die Wytze kent weet dat dàt heel bijzonder is. In de partij haalde hij 2 pluspionnen. Het leek nog even mis te gaan toen hij een kwaliteit moest inleveren, maar met loper en 3 pionnen tegen toren en 1 pion wist hij zijn winst en de teamwinst binnen te halen.

 

Hierdoor was de partij van Piet Sikma om des keizers baard. Met elk een toren en nog wat pionnen was de strijd reeds lang in evenwicht, even leek Piet de controle over de partij te verliezen na het verlies van 1 van de pionnen, maar in tijdnoodfase (voor beide) wist hij de partij keurig remise te houden.

Eindstand 5-3.