De Burght II – Sneek IV

Halverwege mijn retraite moest ik er toch aan geloven: schaken. Maar met het vierde is dit geen verplicht nummer, wat zeg ik, over mijn lijk om dit roemrucht achttal in de steek te laten. Dat is zoiets als een kapitein die zijn zinkend schip verlaat.

Dizzy van het draaien rond de vele rotondes die Leeuwarden arm is passeerden we het Cambuurstadion waar het licht nog brandde! Men ziet daar blijkbaar nog een lichtpuntje.

Wie doet het licht daar als laatste uit?

Enfin, de collega’s van de Burght stonden ons reeds met seizen en ploertendoders op te wachtten zodat de stemming er gelijk goed in zat. Jan Hans en Albert hadden een opstelling bedacht die in tactisch opzicht de kroon steekt naar Cruijf’s onnavolgbare opstellingen. De onderste vier plekken als basis voor een zeker aantal punten, Maurits in de spits met een rating van 1800 die menig tegenstander al bij voorbaat om z’n moeder doet gillen.

Kortom we gingen er eens goed voor zitten. Albert op 7 had volgens eigen zeggen z’n tegenstander de gehele partij in een wurggreep resulterend in een prachtige ippon. Waarna Wietse op 6 de stand gelijk trok door met razendsnel spel te blunderen. Misschien werd hij afgeleid door het volgende incident. Van Maarten kreeg ik een standje door zomaar een pilsje bij m’n tegenstander te bestellen. Na enig ruggespraak met teamcaptain Wietse, tenslotte een autoriteit als het om bier gaat, mocht het bestelde toch genuttigd worden. Rijd je een keer niet, mag je weer niet drinken.

Hoog tijd voor een VIERDE NORMEN EN WAARDEN REGLEMENT !

Jan Hans op ausputzerpositie speelde een typische Jan-Hans-remise, d.w.z. niet over de middellijn tenzij het echt niet anders kan. Ondergetekende speelde op 5 tegen een ouwe bekende van het bootschaak eindelijk weer eens redelijke partij. M’n bootvriend vergaloppeerde zich al op de tiende zet waarna mijn knol een niet te versmaden brokje op a8 wel wist te waarderen.

Met twee en een half (hoe tik je een half?) uit de onderste 4 was een aardige fundering gestort.

Bij de top 4 zag het er goed uit: Dirk op 2 stond een stuk en zeeen van tijd voor, Siebe als rechterspits had een mooie aanvalsstelling, Maurits stond gelijk hetgeen ook van libero Maarten op 4 gezegd kon worden. Jammer dat Dirk zich pardoes midden op het bord mat liet zetten en Siebe z’n stelling niet in winst kon omzetten maar met een halfje tevreden moest zijn. Ook bij hekkensluiter Maarten werd de vrede getekend in een gelijke stand zodat we uiteindelijk met een gelijkspel huiswaarts keerden.

Bij Cambuur had iemand het licht al uitgedaan.

Julius Bosma (di 8 nov 05)

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s