Na de zevenklapper van Alves in het Friese Haagje afgelopen zondag mochten de schakers van Sneek IV het een dorp verderop proberen tegen het derde van Drachten. Dat het met dit dorp nooit wat zal worden waren we het in de auto bij Bert wel over eens, maar dit geheel terzijde.

Volgens mij is er in de renstal van Spyker nog wel een plekje vrij voor Maarten.

 

 

 

In een niets ontziende rijstijl werd de rikketik van z’n passagiers danig op de proef gesteld. Offeren doe je op het schaakbord Maarten en niet op de weg. Enfin toch nog ruimschoots op tijd aangekomen was het als vanouds weer zoeken naar het schaakhok, dit keer een heus Godshuis kompleet met preekstoel en orgels.

 

Na een seizoen boven onze stand te hebben geschaakt, en weer met beide voeten op de grond zijn aanbeland, gaan we het dit jaar een treetje lager proberen met een ietwat gewijzigd team.

 

Onze kersverse teamcaptain Maarten (na vertrek van Wietze van der Zee naar het derde) posteerde Dirk Meier als vanouds in de spits. Na een avondje zwoegen moest onze nestor helaas het onderspit delven. Dat Bert zich wel thuis voelt in Drachten bewees hij door na slechts een uur spelen, op bord 7, verdienstelijk het eerste halfje binnen te slepen. Albert op het vijfde stek moest vechten met een toren en paard tegen een dame wat helaas niet meer dan een nul opleverde. Steller dezes is hopeloos uit vorm hetgeen hij ook gisteravond maar weer eens etaleerde door met een handvol pionnen minder op te moeten geven. Misschien is dammen een alternatief.

 

Siebe maakte zijn reputatie als seniorkampioen en reuzendoder volledig waar door een knappe plusremise op bord 2. Ondanks alles is hij heel gewoon gebleven.

 

De comeback in het vierde, als plaatsvervanger voor onze voorzitter, zal Jan Hans goed gedaan hebben. Als enige mocht hij een plus noteren als stopper spil op bord 6.

 

Het betreurde vertrek van Wietze (represailles volgen) werd ingevuld door youngster Tim, die, naar horen zeggen, wel zin had in een extra avondje schaak. Als rookie dien je je plek te kennen, bord 8 derhalve. Wellicht in de war geraakt door de charmes van z’n vrouwelijke tegenstander, moest de jonge debutant na een lang gevecht ‘belies jaan’.

 

Traditiegetrouw was Maarten op 4 weer als laatste bezig. En zoals zo vaak was de tijd zijn grootste vijand. Met een knap torenoffer schiep onze rijzige ster zoveel verwarring in de vijandelijke linies zijner opponent, dat deze als een kleuter begon te knoeien en er voor Maarten nog een zwaar bevochten remise in zat.

 

In voetbaljargon: het materiaal is in orde, blijven oefenen, de poppetjes op de juiste plek dan moet een plaatsje in het eerste rijtje er dit seizoen wel inzitten.

 

Of om met Sijbrands te spreken: eenoog is koning in het land der blinden, of was het nu net andersom.

 

Julius Bosma

 

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s