No title

4-4

 

Na al het schaakgeweld van afgelopen weken (de eerste 3 teams van Sneek en de jubileumtoernooien van Philidor) mocht het vierde van Sneek bescheiden een stuk in het doosje doen.

 

Ditmaal waren de schakers van ‘De Donger’ uit het barre Dokkum onze tegenstanders, die net als wij de eerste ronde verloren hadden. Een overwinning zou dus zeer welkom zijn.

 

Na een hartelijk openingswoord van onze voorzitter, in de haast gemaakte consumptiebonnen voor de dorstige Noorderlingen en nuttige explicaties van strijdleider Erwin Denissen konden de eerste zetten gedaan worden.

 

Op het 6e bord mocht Albert, die speciaal voor deze gelegenheid zijn wilde haren had laten knippen, als eerste een reguliere overwinning boeken na een knap opgezette aanval.

 

Ondertussen had zijn buurman Jan Hans op 5 een lastige stelling te verdedigen. Zo lastig zelfs dat hij om kwart voor tien nog steeds niet aan het bier was! Zijn tegenstander reageerde echter niet adequaat zodat Jan Hans de boel kon keepen en de rollen om draaide.

 

Een tweede punt derhalve. Deze 2 punten moesten op de eerste 2 borden weer ingeleverd worden door respectievelijk Dirk Meier als kopman (door Erwin fraai aangekondigd als Meester) en Siebe op 2. Het fijne weet ik helaas niet van deze partijen omdat ondergetekende zelf, evenals vorige week, een Boedapester op het bord kreeg en niet weer wilde verliezen. Mijn tegenstander, kennelijk niet helemaal thuis in deze opening, voelde zich steeds ongemakkelijker bij de stelling en gaf na 23 zetten sportief op.

 

Maarten had de hele avond een vervelende stelling te verdedigen, kon niet rocheren en kwam ook nog een stuk achter. Na een zwijntje, omdat zijn tegenstander mat in 1 verzuimd had, en een blunder van eigen makelij moest hij tenslotte toch ‘belies jaan’. Zodat de stand halverwege de avond 3-3 was.

 

Bert had op het laatste bord een speciale avond. Zijn tegenstander was zeer slechtziend en speelde op een aangepast bord en een dito schaakklok. In het eindspel, met toren en paard tegen dame en 2 extra pionnen, snoepte Bert een ver randpionnetje met zijn paard maar zag blijkbaar niet dat de vrijpionnen daarom ongeschonden het promotieveld konden bereiken. Een knappe overwinning voor de Dokkumer.

 

Zaak voor Erwin Dijk dus om met zwart in de laatste partij de stand minimaal gelijk te trekken. Zijn tegenstander was een geval apart die in de opening na 6 zetten slechts pionzetten gedaan had en het hele bord als een volleerd bouwvakker dichtmetselde. Na ruim 4 uur schaken stond de stelling nog steeds muurvast met totaal geen initiatief van generlei zijde.

 

Vertwijfeld vroeg Erwin of hij remise mocht spelen maar werd terecht door captain Maarten terugverwezen met de opdracht vol voor de winst te gaan, onder het motto ‘wie de dood vreest is een lafaard’. Erwin’s tegenstander, die blijkbaar de kleuterschool had overgeslagen omdat hij bij elke te noteren zet de velden van a naar h telde, deed louter nutteloze zetten, en slaakte een zucht van verlichting toen hij op een gegeven moment niet meer hoefde te schrijven. Ondertussen ging Erwin er eens goed voor zitten, slaagde erin de muur en zijn opponent te slopen en aldus de winst veilig te stellen. Waarna hij de dankbare felicitaties in ontvangst mocht nemen.

Al met al een aardige schaakavond met een uitslag waar beide partijen denk ik tevreden over kunnen zijn.

 

Julius Bosma

 

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s