De KNSB beker competitie is normaal gesproken een
confrontatie tussen de beste viertallen van een vereniging, die elkaar K.O.
slaan, totdat er een kwartet overblijft dat zich bekerkampioen van Nederland
mag noemen.
Aangezien Sneek ook in de KNSB
speelt, zelfs met 2 teams, mogen we hier aan meedoen. Ik weet niet hoe dit bij
andere clubs ligt, maar ik krijg de indruk dat men in Sneek de beker liever aan
zich voorbij laat gaan. Vorig seizoen moest er zelfs een 0-4 doorgebeld worden
omdat er geen representatief viertal bijeengesprokkeld kon worden. Dit dreigde
opnieuw, maar op de valreep wist Joe 4 man te motiveren. Niet de 4 sterkste
spelers maar een team dat in ieder geval niet weggespeeld hoefde te worden door
goede 3e klasser Almere.
De lokatie waar gespeeld werd was
bijzonder. De wijn -en whiskeyschuur van de familie Bijlsma, onder de rook van
Scharnegoutum. Ik was er nog niet geweest, maar de duizelingwekkende
hoeveelheid drank die daar verzameld is gaf me bij binnenkomst meteen een warm
gevoel. Joe had voor de zekerheid een piketwacht geregeld bij de Jellinek kliniek.
Ik zweefde (nuchter) naar mijn
plaatsje achter het bord(3) en was vastbesloten om er met zwart een leuke
partij van te maken. De moderne verdediging zou dit keer zegevieren, na alle
gemiste kansen tegen Sybesma van Lasker in de reguliere KNSB-competitie. (Waar
ik trouwens al na een week overheen was) En zo geschiede in 27 zetjes. Jan Lootsma (2) had toen al opgegeven met
een stuk achter (vorkje over het hoofd gezien) na een tijdje zonder enige
compensatie doorgespeeld te hebben. Vaak
weet Jan nog wel complicaties te creëren in slechte tot verloren stellingen maar dat ging vanmiddag niet op. De
botte bijl werd dan ook gehanteerd in het snelschaakpartijtje dat later in de
middag noodzakelijk bleek. Pionnen omgooien en verschuiven, met een loper
paardzetten doen die dwars door eigen en vijandelijke pionnen heen rammen. Een
echte cupfighter, die Jan. Zijn tegenstander was zo in verwarring gebracht dat
het woord “vlag” hem als een bevrijding in de oren moet hebben geklonken. Chris
in het zwart aan bord 1 was geconcentreerd. Hij had iets goed te maken na 1 uit
Remise is genoeg Nick! (4)
Eindspel leek te houden, maar zijn eveneens jeugdige tegenstander deed geen
slechte zetten en won. Hier was de laatste zo tevreden over dat ik tijdens een
loopje naar de WC hem tegenover Martha Bijlsma hoorde verhalen over zijn
heldendaden in uitvoerige analyses. Martha wist hem hierin aan te moedigen met
een welgetimed en vriendelijk “jaja”. Geweldig, terwijl je zoon net van de nerd verloren heeft. Ik moest me
beheersen om hem niet in de loop mee te nemen en door het toilet te spoelen.
Maar goed, ik deug dan ook niet.
Het snelschaken verliep door een
klein wonder, zie boven, alsnog in ons voordeel, na een 1-2 achterstand.
Een echte bekerthriller, en nu naar Groningen!
De partijen van Nick en Tinus, met analyses van hun eigen hand, zijn hier te vinden
Tinus