mudhBegin 20e eeuw trad er in Duitsland een paard op dat kon rekenen. Het paard, ‘Kluger Hans’ genaamd, werd een som op een bord getoond en dan tikte hij met zijn hoeven het juiste antwoord.

Bij 2+2 tikte hij 4 keer met zijn hoeven. Spectaculair, een paard dat kon rekenen. De toeschouwers realiseerden zich niet eens dat hij ook zou moeten kunnen lezen. Even Logisch nadenken en je begrijpt dat dit natuurlijk bedrog moet zijn. Ene heer Pfungst onderzocht de zaak en al snel bleek, dat de vaste medewerker van de eigenaar het rekenwonder was. Als die zijn hoofd naar beneden had, tikte het been van het paard totdat de medewerker het hoofd weer omhoog deed. Ze hadden het paard geleerd om bij bepaalde tekens op een bepaalde manier te reageren.

Bij onderzoeken staat dit nog steeds bekend als het ‘Kluger-Hans-effect’, het gevaar dat de onderzoeker de proefpersoon onbewust beïnvloedt door lichaamstaal en gedrag. Daarom worden goede onderzoeken tegenwoordig altijd met de dubbelblind-methode uitgevoerd. Als de werking van een bepaald medicijn bijvoorbeeld getest moet worden, mag de onderzoeker zelf niet weten welke de placebo en welke de echte pil is.  Maar tersake nu!

Sake Jan Velthuis kan, net als Erwin en de begeleider van Hans, goed rekenen. Daarom is hij ook penningmeester van onze club. Vorig jaar kwam hij op de proppen met iets raars. Plastic consumptiemunten. Waar is dat nou goed voor? Het maken daarvan kost toch alleen maar geld, en brengt niks extra’s in het laatje?

Ha, dus wel. Sake Jan heeft ze mooi groot gemaakt en ook nog knalgeel. Als je dus door de week iets moet betalen en je beurs opendoet, zie je alleen maar gele munten. Dat is lastig, omdat dan het grabbelen naar het echte geld bemoeilijkt wordt. Wat doe je dus elke woensdagmorgen. Je haalt de munten uit je beurs en legt ze ergens neer. Ergens. Op de dinsdagmiddag daarop vul je je beurs weer met geel. Tenminste als je nog weet waar ze liggen. En dat is dus de winst van Slimme Sake. Hij weet natuurlijk donders goed dat 10% van de muntjes wegraken! Gratis geld voor de club! Het is waarschijnlijk de beste zet die hij ooit gedaan heeft! Hulde voor Sake Jan.

Toen de euromuntjes in 2002 uitkwamen, werd iedereen gek van al die op elkaar lijkende muntjes. En nu, na bijna 10 jaar, vind ik het nog steeds lastig. Heb je nu 10 of 20 eurocent? Of één of 2 euro. Dubbeltjes, kwartjes en Stuivers waren tenminste duidelijk verschillend. Maar ja, we doen er niks meer aan. Vroeger was alles beter……..

Joop Visser heeft destijds een liedjes gemaakt over de euromuntjes. En dat hoor je nu.