Op een zeer regenachtige avond togen we voor de eerste van totaal drie keer dit seizoen naar Leeuwarden. Iedereen van Sneek 3 was perfect op tijd aanwezig, zodat wat ons betrof de wedstrijd ook keurig om 19.45 uur van start kon gaan.

Vooraf hadden we reeds gefantaseerd over onze mogelijke kampioenskansen, hetgeen gevoed werd door de versterking van ons team met een aantal spelers uit ons tweede. Als eerste moest Knudde worden bestreden.

De wedstrijd was gevorderd tot circa 22.00 uur totdat Sible, Wytze en ik vrijwel gelijktijdig, als vermoedelijk onderdeel van het strijdplan van Knudde, remise kregen aangeboden. Als verantwoordelijke riep ik onze heren tot de orde en maande hen tot doorspelen.

En wat gebeurde? Al snel wist Wytze de winst binnen te halen, door damewinst tegen toren, en Sible smaakte het genoegen van een overwinning vanuit zijn geliefde Bird’s opening (f4). Hij sloot vakkundig de vijandelijke toren in, die was niet meer te redden en opgave volgde.

Diezelfde opening werd gehanteerd door Erwin, hij probeerde initiatief te krijgen op de koningsvleugel, maar zette niet echt door. Hierdoor bleef alles in evenwicht en werd het dus een logische remise. Helaas moeten we dan de partij van de enige dissonant van dit gezelschap belichten.

Ik meende brutaal een gedekte pion te kunnen slaan want de toren stond toch gepend? Niet dus, en weg loper en weg partij. Ik voelde me de Eelke van Sneek 3 (zie seizoen 2007-2008 Philidor 3 – Sneek 3 7 – 1). Ger leek onder de voet te worden gelopen, in de wandelgangen gaf hij mij reeds te kennen om rekening te houden met zijn nederlaag.

Echter gebruikte zijn tegenstander te veel materiaal om de koning onder vuur te houden, zodat Ger ineens tegenkansen kreeg, en met elke zet werd zijn stelling er beter op en bracht de materiële voorsprong toch nog de winst.

Nick had vanuit het Spaans een mooie aanval opgezet op de koningsvleugel, die Abe te veel werd. Door deze overwinning was de zege op Knudde reeds binnen. Sybrand had een stelling die leek door doorgeefschaak te zijn ontstaan.

Door zich zeer zorgvuldig te verdedigen en alle stukken op de 8ste rij te posteren lukte het hem, zeker naar ruil der dames, het initiatief naar zich toe te trekken en nog te winnen ook!

Tenslotte probeerde Joe ijzer met handen te breken door een eindspel van loper+3 pionnen tegen paard+2 pionnen in winst om te zetten. Gelukkig sloot hij vrede vlak voor het verstrijken van de tijd van zijn tegenstander.