Survival of the fittest

 

De schakers van het vierde van Sneek reisden voor de maandelijkse plicht af naar het eindeloze noorden van ûs heitelân. Compleet met overlevingspakketten werd koers gezet naar het verre Kollum, waar de collega’s van ‘De Twee Kastelen’ al klaar zaten. Na een tussenstop in ‘058’, waar invaller Maurits opgepikt werd, kwamen we een luttel kwartiertje te laat in de plaatselijke ontspanning aan. De Kolummer kaaskoppen maalden echter niet om deze omissie en heetten ons van harte welkom. Met 2 man aan een ietwat krap, maar wel lekker smûk, tafeltje werd de schaakstrijd aangevangen.

 

 

 

Teamleider Maarten had weer een fraaie opstelling uit de hoge hoed getoverd tegen het op papier sterker geachte Twee Kastelen. Als gebruikelijk zat Dirk ’de prins’ Meier op het eerste bord alwaar hij tegen een look-alike van de jonge Fischer moest spelen. Hierdoor geïmponeerd of niet, onze wit gekuifde senior werd met een fraai kwaloffer onder de voet gelopen, waarna niets anders restte dan opgeven.

 

De primeur was echter voor Maarten die tegen een ‘tweelingbroer’ van Max Pam speelde. De Dokkumer verzuimde mat in 2 maar verkoos nog wat plaagzetjes, zodat Maarten maar sportief de handen schudde. Chauffeur Siebe had toen al een lastige stelling te verdedigen die echter na veel strijd en een remise-aanbod een halfje opleverde.

 

Tussen de bedrijven door dacht ik even dat de comeback van Led Zeppelin zich naar Kollum verplaatst had maar gelukkig hield het plaatselijk bandje het na enige tijd voor gezien. Dit gaf me de gelegenheid eens even goed mijn stelling te bekijken want scribent dezes stond allesbehalve florissant. Na een pion gewonnen te hebben in een Scandinaviër werd mijn dame als een vluchteling over het bord opgejaagd. Uiteindelijk vond ze haar schuilplaats op het veld b6 waarna de rollen compleet omgedraaid waren. Plots kwam ik zeer goed te staan. Met een onveilige koning in een stelling die als los zand aan elkaar hing was het lekker aanvallen geblazen met een aardig mat tot besluit.

 

Bij het bord van Albert, die plichtsgetrouw een avondje vierde verkoos boven de verjaardag van 80-jarige broer!, was rumoer ontstaan over een remise-aanbod. Albert op 4 had een stuk extra tegen een handvol pionnen maar kon naar eigen zeggen geen doorbraak forceren. Zijn tegenstander zag dit uiteindelijk ook wel in en besloot wijselijk het aanbod maar te accepteren. Tussenstand 3-2 derhalve met nog strijd op 3 borden.

 

Ondertussen had Jan Hans op het vijfde bord zijn geliefde pionneneindspel op het bord. Een stelling waar hij zich zeer in thuis voelt hetgeen zijn tegenstander dan ook lijfelijk ondervond. Een foutje werd subiet afgestraft zodat de stand weer in evenwicht was.

 

De stelling van Sake Jan op 7 zag er in eerste instantie gelijkwaardig uit maar nadat zijn opponent een open lijn kon bezetten was er geen houden meer aan en restte Maurits de schone taak middels een overwinning een gelijkspel af te dwingen.

 

Met een horde fans en belangstellenden rond het bord kweet hij zich voortreffelijk van deze taak, zij het dat het kantje boord was met beide enkele seconden nog op de klok.

 

In de auto bij Siebe met, nota bene, 3 ½ punt aan schaakkracht was de stemming opperbest en koersten we, met nog een heel weekend voor de boeg, vlekkeloos richting Sneek.

 

Met een 4-4 eindstand kunnen we best tevreden zijn denk ik gezien de uitputtende heenreis en het thuisvoordeel van de Noorderlingen.

 

Julius Bosma

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s