Sneek IV - BOB

 

Nog nagenietend over de gunstige loting van de Heren van ‘t Fean tegen de aanstaande tegenstander in de UEFA-cup (23 oktober tegen AC Milan in het Abe Lenstra stadion, komt dat zien!) toog ik gisteravond vol goede moed naar het ABC voor mijn eerste wedstrijd met het keurkorps van de Sneker schakers. Tegenstander van dienst was BOB uit Oentsjerk, een dorpsnaam waar je eerder een damclub mee associeert dan het deftige schaak maar dit geheel terzijde, was ons onbekend maar niet minder onbemind.

 

In het welkomstwoord van voorzitter Dirk in een 2e ambtstermijn van pak ’m beet 25 jaar, naar wij allen hopen en verwachten, werden de Bobbers geduid als ‘Buigen of Barsten’ hetgeen niet de correcte verklaring van de afkorting bleek te zijn. ‘Blijf Oplettend Bezig’ is het credo van deze club. ‘Berucht Onder Beroepsschakers’ of  aanhangers van ‘Barack O Bama’ is misschien een aardig alternatief.

 

Hoe dan ook, feit is dat de Snekers zich vorig seizoen zonder overwinning wisten te handhaven in de 2e klasse der FSB, wat door Dirk nog een fijntjes werd gememoreerd.

 

Na deze warme ontvangst namen we blij van zin en boordevol inspiratie voor weer een nieuw seizoen plaats achter de tafels. Maurits, aanwezig als fanatiek supporter, is vervangen door Sake Jan maar verder spelen we met een ongewijzigde selectie.

 

Dirk Meier in de spits (bord 1) beet letterlijk het spits af door als eerste klaar te zijn met een nederlaag die zich al vroeg aandiende. Alle zware stukken groepeerden zich richting vijandelijke koning en na een stief uurtje spelen kon onze nestor douchen.

 

Na een gelijk opgaande strijd met een pion meer voor Albert, die hij helaas niet kon verzilveren, werd met wederzijdse goedkeuring remise gegeven. Even later was dit ook het geval bij aanvoerder Wietse vdZ die door zetherhaling zijn toren moest behouden.

 

Ongetwijfeld nog beneveld door het uitgelezen lot zat scribent dezes ondertussen te ploeteren na een mislukte Scandinavische opening. Na een half uurtje was mijn stelling gelijk een Tuunhek met 2 pionnen minder en een koning op de tocht.

 

De gele kaart van Wietze bleef me gelukkig bespaard maar een straftraining is onvermijdelijk. Ik moest zeer zorgvuldig verdedigen om niet reeds vroegtijdig geplet te worden. Toen de equivalent van wijlen Wally Tax ook nog de kwaliteit won door een fraai schijn-dame-offer was opgeven bijna het parool.

 

Maar na enkele zetten werd de kwal weer ingeruild en kon ik een handvol pionnen terugwinnen en geforceerd remise afdwingen. Ook hij bleek geen liefhebber van het eindspel.  

 

Buurman Siebe op keep (8), de laatste tijd in bloedvorm en in een puike conditie, kon na eigen zeggen geen potten breken in een gelijke stelling, nadat hij in de opening verzuimde een pion te winnen, zodat ook hier de vrede getekend werd.

 

Nadat Jan Hans als libero (4) zijn traditionele remise-aanbod zag geweigerd ging hij er nog eens goed voor zitten en met een pion meer werd zijn tegenstander er op z’n ‘Jan Hans’ vakkundig afgeschoven, hiermee de stand weer gelijk trekkend. Spannend was het in de frontlinie bij de partijen van Sake Jan en Maarten (respectievelijk 2 en 3).

 

Sake Jan stond een pion voor in een eindspel van loper tegen paard. In dit geval bleek de loper slagvaardiger en na tijdsoverschrijding moest de Oentsjerker opgeven.

 

Volgens goed gebruik bij het vierde was Maarten als laatste der Mohicanen nog ‘drok dwaande’. Remise zou een overwinning betekenen. Met een paar pionnen minder geen gemakkelijke taak maar met een dubbele toren gesteund door een loper wellicht haalbaar. Zijn tegenstander (heit of broer van ‘Wally’ maar met beduidend minder haar) pareerde echter bekwaam Maarten’s laatste stuiptrekkingen, nam het initiatief over en besliste de partij in zijn voordeel.

 

Na een enerverend avondje schaak een terecht gelijkspel. Op 23 oktober teken ik voor deze uitslag.

 

Julius Bosma

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s