No title

Vierde doorbreekt 4-4 impasse.


Het blijft toch lastig zonder navigatie ’s nachts door de Friese greiden je bestemming te vinden. Dit ondervonden de schakers van het vierde op weg naar ‘Emanuel Lasker’ in Sint Annaparochie. Siebe wist een sluiproute maar die bleek helaas afgesneden zodat ondergetekende inclusief bemanning totaal de kluts kwijt raakten en al lang blij waren onderweg een bordje met daarop Leeuwarden te ontdekken. Normaal rij ik liever een straatje om maar deze keer kwam het niet ongelegen.

 

Enfin, vele ontberingen en een barre tocht later kwamen we toch nog keurig 8 uur bij het dorpshuis in Sint Anna aan. Je moet er wat voor over hebben om in het vierde te spelen. Schakers zijn hoffelijke mensen en ook deze ‘parochianen’ hadden geduldig een kwartiertje gewacht. In het plaatselijke centrum voor cultuur, feest en wat dies meer zij, was een bedrijfsfeestje in volle gang dus dat beloofde een lekker rustig avondje.

 

Maarten had ons eerder al een halfje geschonken door een vooruit gespeelde partij Volgens insiders had er meer in gezeten maar het begin van de fundering was gelegd.

 

Jan Hans (4) had zich voorgenomen na vele jaren ongeslagen te zijn geweest maar eens rustig aan te doen. Ook hij mocht wel eens verliezen. Deze doelstelling moest hij al gauw laten varen want na een stief kwartiertje was het eerste punt voor ons binnen. Zijn tegenstander vond het niet nodig te ontwikkelen. Jan Hans zag kans een kwaliteit voor te komen en de partij snel naar zijn hand te zetten. Hij kon zich al vroeg in het feestgedruis van de buren storten.

 

Het omgekeerde was bij Albert op bord 6 het geval. Door een fout in de opening kon zijn tegenstander met loper en dame een dubbele aanval op koning en toren plaatsen. Hier hielp geen lieve moedertje aan en de toren kon snel in de doos. Albert spartelde nog even tegen maar gaf enkele zetten later maar wijselijk op hiermee alles weer in evenwicht brengend.

 

‘Wytze van der Zeeën aan tijd’ op 5 speelde weer eens ouderwets snel en accuraat en al vroeg was duidelijk dat zijn stelling met een overmacht aan centrumpionnen gewonnen was.

Dat dit nog een tijdje duurde pleit voor Wytze die steeds het teambelang voor ogen stond.

 

Ook nestor Dirk Meier, als vanouds op 1, had veel ruimtelijk overwicht en toen ‘mijnheer pastoor’ verzuimde lang te rocheren kon Dirk het fraai afmaken. Hiermee een zeer knappe overwinning bijschrijvend op zijn conto.

 

‘TomTom Siebe’ op bord 7 stond een kwaliteit voor tegen een handvol pionnen. Deze bleken veel sterker dan de kwal van onze meubelboer. Siebe haalde alles nog eens uit de kast maar kon niet voorkomen dat het punt naar de ‘misdienaar’ ging.

 

Tussenstand: 3½-2½, met nog 2 partijen te gaan. Het zou toch niet weer 4-4 worden?

Sake Jan aan het 2e bord had bijna de hele avond een gelijke stelling maar moest in het eindspel met gelijke lopers en een pionnetje minder toch nog opgeven. Een ‘skuuvpartij’ eerste klas, Sake Jan onwaardig.

 

Zodat ondergetekende, die de rol van Maarten als laatst spelende maar eens op zich nam, de beslissing moest brengen. Ik had vanaf het begin alle stukken in de aanval maar omdat de ‘beminde parochiaan’ alle stukken in de verdediging had was het lastig ijzer met handen te breken. Een geplande ruil moest wat verlichting brengen maar pakte averechts uit. Er restte slechts een eindspel met wederzijds toren en paard en een handvol pionnen. Hoewel een dergelijk eindspel niet iets is waar je me voor wakker mag maken kon ik met wat tijd meer de winst binnen slepen.

 

Na jaren van gelijkspel eindelijk een overwinning die ons naar verluid het recht geeft nog een jaartje langer in de tweede klas FSB te mogen optreden.

 

De terugreis ging een stuk voorspoediger zodat deze historische zege in het bruisende Sneker nachtleven gevierd kon worden.

 

Amen.

Julius Bosma

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s